IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Vertrekken van Renee en Tobias

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende
AuteurBericht
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   di aug 15 2017, 16:27

Tobias keek onbewogen naar alles wat er voor hem gebeurde. Het maakte hem weinig meer uit wat mensen van hem vonden, hij zou toch over enkele weken dood zijn. Echter maakte het hem wel uit wat hij achter zou laten. Toch hield hij zijn mond bij de dreigende blik van zijn moeder en besloot hij maar niets meer te zeggen. Pas toen Adrian weer sprak, leek hij weer iets te voelen en keek hij op naar zijn jongste broer. Kort knikte hij naar hem, waarna hij weer naar de grond staarde en zijn vader vervolgens het woord nam.

Henry had zwijgend het tafereel aangekeken. Het was iets dat hij veel deed tijdens besprekingen en discussies en wat altijd goed had gewerkt. Bij zijn familie leek het echter averechts te werken, maar Henry wist zeker dat zijn harde woorden niets goeds zouden doen. Echter stond hij toch al snel op en gebaarde hij naar zijn vrouw dat ze plaats moest nemen. 'Ga zitten, lieverd. Jij ook, jongen,' zei hij tegen Adrian, terwijl hij kort zijn hand op zijn schouder legde en vervolgens zijn plaats in nam tegen de leuning van het balkon aan. Zo kon hij zijn overgebleven familieleden goed zien. 'Jullie moeder heeft gelijk, het is niet eerlijk om Adrian te beschuldigen... van wat dan ook. Als er iemand zich moet excuseren, dan ben ik het wel.' Hij haalde diep adem en onderdrukte de neiging om zijn rug naar de anderen toe te draaien. De priemende blikken deden hem pijn. 'Voor al die jaren dat ik jullie binnen heb gehouden, dat ik jullie niet heb toegestaan te doen wat jullie het meest verlangden, dat ik jullie behandelde alsof jullie gevangene in dit paleis waren, in plaats van mijn zoons. Het was een kwestie van tijd tot één van jullie er klaar mee zou zijn en weg zou gaan.' Bedachtzaam wreef hij onder zijn ooglapje en ging hij weer verder. 'Toen Adrian thuis kwam, heb ik hem gesproken en ik heb dingen gezegd die ik nooit had mogen zeggen. Het waren woorden waarvoor jullie moeder mij zou verlaten en ik kan niets anders bedenken dan dat Adrian wel woest op mij moet zijn. Met goede redenen. Woorden die ik nooit meer goed kan maken. Verwijt hem dus niets over zijn gedrag van de laatste tijd.' Henry zweeg en keek zijn jongste zoon recht aan. 'Het is dus niet eerlijk om elkaar te beschuldigen. Richt dan jullie woorden op mij, diegene die het werkelijk heeft verdiend.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   di aug 15 2017, 20:17

Adrian had graag meer van zijn broer willen horen. Hij had hem meer uit willen leggen. Zijn vader nam echter over en zoals hij voorstelde ging hij maar op één van de stoelen zitten. Hij kruiste de blik van zijn moeder, maar liet zijn hoofd hangen toen zijn vader begon te spreken. Hij klemde zijn handen om de randen van de stoel terwijl hij de woorden in zich op nam. Adrian wilde helemaal niet horen hoe erg het zijn vader speet. Dat wat hij gezegd had- Dat kon hij niet delen met de rest van zijn familie. Hij kon zijn oren niet geloven toen de koning toch echt over die woorden begon. Adrian dacht dat het nooit meer genoemd zou worden. Hij dacht dat het zo veel beter was. Het zou iedereen een hoop pijn besparen. Ongelovig staarde hij zijn vader dus aan en schudde hij langzaam zijn hoofd. Hij wilde helemaal niet dat zijn vader zich hier nu op ging offeren. Toen hij naast zich keek naar zijn moeder zag hij haar verwarde blik. 'Het is niet belangrijk. We waren beiden zo boos. Ik heb ook dingen gezegd die niet konden.' Zijn stem stokte in zijn keel toen hij haar stugge blik zag.

Willa had met iets meer tevredenheid toe gekeken toen er eindelijk dingen uitgesproken werden door haar kinderen en man en dat ze voor eens niet binnen gehouden werden en opgepropt bleven. Toen ze meer hoorde van Henry's woorden begon ze echter langzaam in twijfel te trekken of ze wel alles wilde weten. Maar het was het weigeren van Adrian dat een knop bij haar om zette. 'Henry, wat heb je tegen hem gezegd?' Ze was overeind gekomen en voelde haar hart in haar keel kloppen. Het klopte plots in haar hoofd. Ze begreep ineens waarom Adrian niet wilde delen wat er gezegd was tijdens de ruzie. 'Adrian, zeg het me. Ik wil niet dat je het voor je vader op neemt. Je hoort zijn fouten niet goed te praten.' Haar stem begon steeds heser te worden. Wat voor iets vreselijks had hij haar jongen aangepraat?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   di aug 15 2017, 20:44

Henry schraapte zijn keel en keek schuldbewust van zijn vrouw weg naar zijn zoon toe. 'Adrian, zoon, dat is niet nodig. Ik heb jullie geleerd om jullie fouten toe te geven en ik moet dus ook het voorbeeld geven. En de gevolgen ervan accepteren.' Hij wilde de woorden niet opnieuw in Adrians aanwezigheid herhalen, maar zijn zoon zag er niet uit alsof hij weg zou gaan, dus sprak hij verder met een verbazingwekkend vaste stem. Dit gesprek had hij al erg vaak in zijn hoofd gevoerd, vooral de dagen na hun confrontatie. 'Ik heb Adrian ervan beschuldigd dat hij jou bijna in het kraambed heeft gedood,' zei hij, terwijl hij zijn vrouw recht aan keek. 'En dat hij datzelfde heeft geprobeerd tijdens zijn verdwijning.' Hij haalde diep adem en haalde zijn ogen weg van zijn vrouw. Hij wilde niet haar reactie zien. Hij was in hun periode samen veel grenzen over gegaan, maar dit zou een definitieve breuk veroorzaken tussen hem en zijn vrouw. En waarschijnlijk ook tussen hem en zijn zoons. 'En ik heb gezegd dat ik hem niet meer wilde zien.' Zijn stem werd onvaster bij elk woord dat hij uitsprak. Echter kreeg Henry pas echt een brok in zijn keel toen hij zijn oudste zoon met tranen in zijn ogen naar hem en zijn broertje zag kijken.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   di aug 15 2017, 21:03

Willa vreesde de woorden. Ze wist niet wat er komen ging, maar de blik die Adrian droeg en de houding die Henry aan nam zeiden genoeg. Ze knielde bij haar jongste zoon neer en hield zijn handen vast. 'Wat het ook is, Adrian, het is niet waar, oké? Je moet het uit je hoofd zetten, goed?' Met een geruststellende glimlach streek ze langs zijn krullen en nam ze de waterige ogen met pijn in haar hart waar. Afwachtend kwam ze weer overeind en keek haar echtgenoot aan. Ze wist niet wat ze verwacht had, maar wat haar uiteindelijk verteld werd kon ze amper bevatten. Willa had altijd hard haar best gedaan om vergevensgezind te zijn en oh ze had haar man veel moeten vergeven. Tot nu toe was dat altijd gelukt, maar dit- 'Hoe dúrf je? Hoe durfde je dat tegen Adrian te zeggen? Je oudste zoon ligt op sterven en dan jaag je je jongste nog maar verder van je vandaan? Wil je dan met niemand die je lief heeft eindigen?' Haar stem was zacht, maar hoorbaar leeg en kil. 'En je verontschuldigt je nu pas? Je hebt mijn jongen weken rond laten lopen met dat absurde, met dat wrede idee in zijn hoofd!' Willa wist niet waar ze moest kijken. De aanblik van haar man verafschuwde ze op het moment en de aanblik van haar zoons pijnigde haar te veel. Bij de Goden ze had al vaak op de rand gestaan, maar nu voelde ze echt alsof al waar ze hard aan gewerkt had uit haar handen glipte. Met een snik liep ze het balkon af en de vertrekken in.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   di aug 15 2017, 21:39

Henry keek gepijnigd toe hoe zijn vrouw huilend weg liep en vervolgens hoe zijn oudste en jongste zoons tranen in hun ogen hadden. 'Adrian, jouw moeder heeft gelijk, natuurlijk meende ik het niet. Het was- ik-' Hij wreef met zijn hand over zijn gezicht heen en zuchtte diep. Er waren geen woorden die dit goed konden maken. Zijn vrouw had gelijk: hij joeg iedereen waarvan hij hield weg. Hij zou niet eens weten waar hij naartoe kon als zijn zoons en vrouw hem verlaten hadden. 'Ik zal het nooit goed kunnen maken, maar ik wil wel dat je weet- dat je gelóóft dat er geen woord van waar was. Ik hou van je, zoon.' Voordat zijn zoons zijn tranen zouden zien, beende hij het balkon af. Hij kon nog snel roepen dat Adrian bij zijn broer moest blijven, waarna hij Willa trof in de vertrekken. Langzaam liep hij op haar af, maar behield een afstand. Het laatste wat ze nu waarschijnlijk wilde was dat hij haar zou aanraken. 'Het was een fout, Willa, de woorden, geen verontschuldiging... de grootste die ik heb gemaakt.' Hij zocht naar de juiste woorden, maar hij wist dat die er niet waren. De tranen liepen inmiddels over zijn wangen en vol verdriet keek hij zijn vrouw aan. 'Hoe kan ik dit goed maken? Met de jongens, met jou?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   wo aug 16 2017, 10:25

Adrian wist niet wat hij moest zeggen. Hij had met veel zorg die woorden binnen gehouden. Hij wilde niet dat zijn familie uiteen spatte. Hij wilde niet het verdriet en pijn op zijn moeder's gezicht zien. Want hoeveel het hem ook gedaan had, hij zou er wel overheen komen, maar zijn moeder- Met op elkaar geklemde kaken luisterde Adrian naar de woorden van zijn vader en knikte maar. Toen zijn beide ouders het balkon hadden achter gelaten keek hij naar zijn grote broer en voelde de tranen nu los komen. Met trillende handen schoof hij zijn stoel naast Tobias en pakte zijn armen vast voor steun en om steun te geven. 'Het spijt me, Toby.' Het liefst kroop hij nu dicht tegen Tobias aan. Als kleine jongen en wanneer hij niet kon slapen kroop hij maar al te graag bij zijn grote broer in bed. 'Dit was het, is het niet?'

Willa had haar handen voor haar gezicht geslagen terwijl ze cirkels door het vertrek trok. Ze wilde zo graag zo ver weg van hier geraken, maar ze had haar jongens hier en Tobias kon nou eenmaal niet weg. Ze snapte niet hoe het toch steeds kwam dat ze vast door andermans keuzes. Behalve dat het ook steeds de hare waren geweest. Ze had het paleis echt al lang kunnen verlaten. Ze was wel vaker tegen Henry in gegaan. Willa leunde zwaar ademend tegen één van de fauteuils en keek op toen ze de stem van haar man hoorde. Door haar tranen heen kon ze hem maar amper zien en door haar snikken hoorde ze maar amper wat hij zei. 'Dit is alles wat ik nog heb, Henry. De jongens. En- en kijk hoe ze net met elkaar om gingen. Dat komt door jou, door ons. En dit-' Ze wees om zich heen naar de vertrekken, de luxe en vervolgens naar zijn uniform. 'Dat was allemaal voor jou. Maar ik had de jongens en dat maakte het goed. Dat maakte het waard om er voor te vechten zodat ze veilig zouden zijn.' Haar lichaam beefde van de emoties die ze nu voelde, maar ze moest zichzelf overeind houden. 'Waarom?' Willa's stem brak. 'Waarom hebben we dit allemaal gedaan?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   wo aug 16 2017, 11:05

Tobias had het ijskoud gekregen en nam de aanraking van zijn broer dus ook wanhopig aan. Zijn armen had hij al snel om hem heen geslagen en met de tranen stromend over zijn wangen begroef hij zijn gezicht in zijn broertjes blouse. 'Het spijt mij ook, Adrian,' snikte hij zachtjes. 'Ik had nooit die dingen tegen je mogen zeggen of je mogen beschuldigen. Ik- ik wist niet dat vader zulke dingen gezegd had.' Hij snikte zachtjes en voelde hoe alle kracht uit zijn lichaam verdween. 'Ik heb zo erg mijn best gedaan om iedereen bij elkaar te houden. Ik- ik dacht dat mijn ziekte iedereen misschien zou verbinden. En nu dit- de ruzie- ik kan jullie zo niet achterlaten.'

Henry keek zijn vrouw wanhopig aan en probeerde haar arm te pakken, maar ze stapte al van hem vandaan. 'Toen leek het de beste keuze,' zei hij zachtjes en onzeker. Hij was een machtsbeluste man geweest en op een of andere manier was hij er mee weg gekomen bij al zijn vrienden, familie en zijn vrouw. 'Maar dat was het niet. Ik- ik had nooit de troon moeten opeisen.' Maar daar kon hij nu niets meer aan doen. Het was gebeurd. Hij liep opnieuw op haar af en legde zijn handen op haar schouders. 'Het komt niet door jou. Neem- Denk nooit dat je schuldig bent aan dit. Jij bent de beste moeder geweest voor de jongens. Ik- ik neem alle schuld op mij. Voor dit en voor alles wat er gebeurd is al die jaren.' Haar betraande gezicht raakte hem recht in zijn hart en met waterige ogen keek hij van haar weg. 'Ik weet niet of ik het nog verdien om met jou oud te worden, Will. Niet na wat ik je al die jaren heb aangedaan. Ik wil je nooit meer het gevoel geven alsof je verplicht bent om hier te blijven, bij mij.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   wo aug 16 2017, 14:02

Adrian was nog zo overrompeld dat ze zich plots in deze puinhoop bevonden dat hij maar stilletjes zijn broer omhelsde en zijn tranen liet gaan. 'Tobias, ik was ook een idioot. Het zit gewoon in de familie, dat idiote gedrag.' Hij probeerde er een grap van te maken, maar hij was geen Iwan en de woorden klonken hol. Dat zijn familie zo veel op elkaar leek had ze nooit echt geholpen. Hij keek echter getergd toe hoe Tobias vertelde dat hij zo zijn best deed om hen allen bij elkaar te houden. Stevig hield hij zijn schouders vast en keek hem dringend aan. 'Het- Het gaat hierna alleen beter worden. Nu alles geklapt is- Misschien- Dit had gewoon jaren eerder moeten gebeuren, niet nu jij vecht voor je leven, Tobias.' Adrian vond het moeilijk om na te denken wat er gebeurde als Tobias het inderdaad snel niet meer zou redden. Hij mocht dan denken dat hij gefaald was in het bijeen houden van zijn familie, maar hij was juist datgene wat iedereen in het paleis had gehouden. 'Je hebt ons ook samen gehouden, Toby.'

Willa probeerde echt te luisteren naar wat Henry zei, maar ze wist gewoon niet of het überhaupt wat uit maakte. Het ging er nu niet meer om wat hij zei. Het draaide om haar en of zij de beslissing kon maken om het har echtgenoot te vergeven. Ze keek hem aan, waar anders kon ze kijken? Voorzichtig legde ze haar hand op zijn ooglapje en hoorde ze haar eigen gejammer. Het had altijd niet alleen over hun eigen welgesteldheid gedraaid, maar ook om Tarth, om het volk en Willa had daar een grote hekel aan gehad. Ze wilde geen verantwoordelijkheden, maar ze had er mee leren leven en had daardoor keuzes gemaakt, niet alleen omdat Henry ze op drong. Hij had helemaal niet alleen schuld. Ze had soms keuzes gemaakt als koningin of als vrouw, maar niet altijd als moeder. 'Ik wil naar huis. Ik wil naar het Noorden en ik wil mijn broer zien. Ik wil mijn zoons niet in dit paleis, behalve als ze er zelf op staan. Ik wil dat je op houdt met dit koningschap en met je te verontschuldigen. Ik wil dat- dat Tobias beter is.' Ze wist helemaal niet meer waar ze allemaal om vroeg, maar ze trachtte gewoon Henry te tonen wat ze allemaal gewild had, ooit, en wat hij haar allemaal niet gegeven had. 'Ik wil dat je weer de Henry bent die vanuit het Zuiden dagenlang door reed, zijn paard uit putte en amper sliep, om mijn familie en mij op te zoeken.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   wo aug 16 2017, 14:38

Henry keek zijn vrouw geconflicteerd aan en legde zijn hand voorzichtig op haar wang. Haar gejammer ging door merg en been en gepijnigd sloot hij zijn ogen, terwijl hij zocht naar de juiste woorden. Hij wilde haar geruststellen, zeggen dat alles goed zou komen, maar hij wist niet of hij dan de waarheid zou spreken. 'Ik wil ook al die dingen, meer dan je denkt, maar-' Hij slikte moeizaam en liet haar los, om op de tafel te leunen met zijn handen en zijn hoofd te laten zakken. 'Ik weet niet of ik ooit nog die persoon kan worden, Willa. Niet na alles wat er gebeurd is. De strijd, het koningschap, mijn moeders moord, Tobias' ziekte, Adrians verdwijning...' De tranen stroomden over zijn wang en stug keek hij van zijn vrouw weg. 'Ik wil dat je naar jouw broer gaat, samen met de jongens. We kunnen een manier vinden dat Tobias en Renee mee kunnen. En ik- ik wil met je mee, Willa. Maar ik weet niet of dat de problemen gaat oplossen.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   wo aug 16 2017, 16:52

Het maakte een groot verschil voor Willa dat Henry tenminste eerlijk was over wat hij dacht te kunnen veranderen. Het was wel eens anders geweest als hij belofte naar belofte deed, maar ze niet na kwam. Dat had ze eens hard uit zijn hoofd moeten praten, dat het een goed idee was om zijn vrouw met loze beloftes gerust proberen te stellen. Toen hij zo al die gebeurtenissen op noemde gingen haar gedachten vanzelf ook terug in de tijd. Ze dacht wel eens dat alles anders moest zijn geweest als haar moeder toen niet overleden was. Als ze er was geweest om haar te overtuigen dat ze Henry moest vertellen van haar zwangerschap en toen het fout ging dat ze haar dochter tot nadenken had kunnen brengen en haar in het Noorden had gehouden. Haar vader zou zelfs standvastiger geweest zijn als haar moeder er nog was geweest in die tijden. Samen zouden ze haar nooit hebben laten gaan. Het had echter geen nu om aan die alternatieven te denken. Dat was al niet meer voor haar weggelegd. 'Henry, we kunnen niet nu naar Nathan. Tobias- Dat gaat gewoon niet, dat weet ik ook wel. Alles kan niet plots veranderen en- Ik weet dat je niet meer de Henry van toen kunt zijn. Ik ben ook niet meer hetzelfde en het zou niet goed zijn om zo terug te moeten kijken. Maar je kunt nog steeds veranderen hoe je in het leven staat.' Langzaam deed ze een stap naar haar man toe. 'Kun je dat proberen?' Ze fluisterde het bijna en eigenlijk wilde ze het antwoord niet weten, voor het geval hij het negatief zou beantwoorden.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   wo aug 16 2017, 20:08

Tobias keek zijn broertje verwonderd aan door zijn tranen heen tijdens zijn steunvolle woorden. 'Ik wil je woorden heel graag geloven, maar- met alles wat er de laatste tijd is gebeurd, is het zo moeilijk om te geloven dat ik eerder mensen bij elkaar houd dan ze uit elkaar duw met mijn ziekte,' zei hij zachtjes, terwijl hij weer zijn arm om zijn broertjes schouders sloeg en zijn voorhoofd tegen die van Adrian drukte. 'Je praat net als een koning,' grapte Tobias zacht, 'je hebt altijd al geweten wat je moest zeggen in moeilijke situaties. Het spijt me dus ook dat ik je zo aan viel.' Zacht klopte hij op Adrians schouder, maar greep vervolgens met een gepijnigd gezicht naar zijn hoofd. 'Ik- het doet al de hele tijd zoveel pijn,' ademde hij moeizaam, 'sinds Gus zo boos werd. En daarna jij en vader en mam...'

Henry zag in zijn ooghoeken zijn vrouw aan komen lopen en langzaam kwam hij weer overeind, zodat ze elkaar recht aan konden kijken. 'Ik kan dat proberen,' antwoordde hij haar, 'en ik wil het proberen, moet het proberen. Voor jou en voor de kinderen.' Hij liep naar haar toe en pakte haar handen stevig vast. 'Maar dat gaat pas lukken als ik los ben van het koningsschap. Ik- als koning tegen de jongens praten werkt niet. Ze zien niet hun vader, maar ze zien hun heerser. En ik wil weer jouw echtgenoot worden, jouw geliefde, in plaats van... van deze rol als mede-leiders waar we in zijn gegroeid.' Hun relatie bevatte al jaren niet meer de passie die zo'n grote rol erin had gespeeld. Deels kwam dat ook door zijn eigen fysieke tekortkomingen, maar daardoor had Henry al tijden het idee dat hij niet meer als echtgenoot zijn vrouw tevreden kon stellen. Hij was nog steeds zo verliefd op haar, maar deed niets om dat te tonen. 'Ik beloof je dat ik alles weer goed zal proberen te maken... met alles wat ik heb. Ik weet niet wat er nog te redden valt, maar ik wil er alle moeite in stoppen die maar kan. Ik wil het nu eindelijk goed doen!'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   do aug 17 2017, 11:11

'Maak er alsjeblieft geen grapjes over,' zei Adrian met een lach die al snel serieus werd. Hij kon daar nu absoluut niet aan denken. 'Ik- ik zeg ook maar wat.' Meestal had hij geen idee wat er uit zijn mond kwam, maar hij wilde altijd proberen mensen gerust te stellen. Bezorgd zag hij Tobias in een krimpen en legde hij een hand op zijn schouder. 'Kan ik iets voor je pakken? Water of iets koels om er tegen te houden?' Wat ongemakkelijk keek hij het vertrek in. Hij was nooit goed geweest met het zorgen. Tijdens de missie had hij echter wel wat dingen geleerd, vooral van Hakeem. Hij had geweten welke planten verlichtend waren, welke hielpen met blaren of tegen verbranding door de zon. Maar waar Tobias tegen vocht was zo onzichtbaar. Dat was misschien wel hetgeen wat iedereen het meeste beangstigde. Hij hoorde de stemmen van zijn ouders op de achtergrond, onverstaanbaar, maar aanwezig. 'Ik maak me zorgen om mam,' zei hij zacht.

Willa keek naar hun handen, naar de ringen om hun vingers. Ze kon zich de dag nog goed herinneren dat ze getrouwd waren. Haar vader had tranen met tuiten gehuild. Ze wist niet zeker of dat alleen gekomen was doordat zijn dochter trouwde, maar wellicht ook omdat ze toen al wisten dat ze naar het Zuiden moesten verhuizen en hun boerderijtje achter zouden laten. Langzaam knikte Willa. Ze wilde niet tegen haar eigen geluk gaan vechten en ze dacht nog altijd dat ze dat alleen met hem samen en hun gezin kon vinden. Maar op het moment- Ze wist niet of ze om kon gaan met wat er in haar familie gebeurd was én met wat er in Tarth te gebeuren stond. 'Ik kan niet meer de koningin zijn, geen tel langer, en ik voel mezelf ook niet verplicht om ook maar een taak te vervullen in het vinden van je opvolger. Ik kan je niet helpen daar in. En ik kan niet met jou als koning werken óf leven.' Willa had plots haar stem terug gevonden nu de tranen waren gestopt. 'Ik denk dat het het beste is als ik je je taken laat uitvoeren en ikzelf tijd neem om over dit alles, over mijzelf, over ons, na te denken. En natuurlijk om bij mijn zoon te zijn. Als het dan allemaal geregeld is wil ik graag met mijn man over de toekomst praten.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Iwan

avatar

Aantal berichten : 85
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   za aug 19 2017, 20:44

Iwan had vol spanning op zijn stoel gezeten terwijl zijn moeder iedereen flink aan sprak. Het was voor hem een hele grote opluchting toen hij toch het vertrek kon verlaten. Hij had geen flauw idee wat er allemaal gaande was. Was hij dan zo verdiept geweest in zijn eigen plannen dat hij niet gezien had hoe ver zijn familie er doorheen zat? Hij wist het van Augustus, maar de spanning tussen Tobias en Adrian was ook al niet goed en dan zijn ouders- Iwan zag tot zijn geluk en tot zijn ongerustheid dat hij net ver hoefde te gaan om zijn tweelingbroer te vinden. Augustus zat ineengedoken tegen de muur en stilletjes knielde hij voor zijn broer neer. Een paar keer probeerde Iwan wat te zeggen, maar uiteindelijk ging hij naast Gus zitten en sloeg zijn armen om hem heen. 'Kop op, Gussie. Het is oké,' zei Iwan maar aangezien het het enige was dat hij kon bedenken om zijn broer te zussen. De uitbarsting van net was hem helemaal niet als een verrassing gekomen. Iedere keer als hij Augustus zag, en dat was maar weinig geweest, had hij zo gespannen gestaan en was hij zo vermoeid overgekomen. Iwan had het aangevoeld dat het een keer er uit moest komen. Zo werkte het vaak ook bij hemzelf. Hij gebruikte alleen zijn vrolijkheid en grappigheid als dekmantel waar Gus nu zijn werkdrang had opgetrokken, leek het Iwan.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Augustus

avatar

Aantal berichten : 189
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   za aug 19 2017, 21:05

Augustus had met zijn hoofd in zijn handen geleund en geprobeerd om alle stemmen die uit het vertrek kwamen buiten te sluiten. Hij wilde er niets meer van horen en het liefst zou hij zijn spullen pakken en een rondje buiten gaan lopen. Toen hij echter eenmaal zat, kon hij het niet opbrengen om op te staan. Zijn benen voelde slap aan van zijn uitbarsting van net en ook zijn handen trilde. Het duurde even voor hij Iwan opmerkte, maar ondanks dat hij hem zag bleef hij stil. De behoefte om te praten had hij niet, al vond hij het fijn dat zijn tweelingbroer hier was. Toen Iwan tegen hem begon te praten, keek hij op en lachte hij schamper. 'Kijk ons nou...' Hij haalde zijn handen over zijn gezicht heen en streek zijn haren uit zijn ogen. 'Hoe heeft het in vredesnaam hier toe kunnen komen? Alles is- alles is zo verpest. En Toby-' Hij schudde zijn hoofd, voordat hij deze weer verborg in zijn handen. 'Ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoudt, Iwan... dit alles. En dadelijk ben jij ook weg en- bij de goden, ik ga je missen Iwan...'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Iwan

avatar

Aantal berichten : 85
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   zo aug 20 2017, 09:45

Iwan legde zijn hoofd tegen Augustus' schouder en wachtte zo af tot zijn broer iets tegen hem zou zeggen. Eerlijk gezegd vond hij het prima te zwijgen als dat hem al hielp. Hij was bang voor waar er over gesproken kon worden en hoe het hem zou raken. Met een scheve glimlach nam hij het gelach van Augustus in zich op, maar verdween die al snel weer. Hij zette zijn beide handen op de schouders van zijn broer en keek hem strak aan. 'Doe niet zo stom, alles is helemaal niet verpest. Tobias zal nooit lang boos blijven op Adrian en wie weet hoe snel je een geneesmiddel vindt en- We hebben elkaar gewoon nog. Tobias, Adrian, jij en ik.' Hij durfde geen uitspraken te doen over zijn ouders. Hij wist niet of dat nog goed zou gaan. Noch zei hij wat over zijn eigen vertrek. Iwan liet zijn blik af glijden en trok zijn armen terug. 'Ik- Ik ga jou ook missen, Gus. Ik kan het me helemaal niet voorstellen hoe het is om niet samen te leven.' Hij vreesde voor zijn eigen tranen als hij zijn broer nu aan keek, dus hield zijn blik stug op de marmeren vloer gericht. Geschrokken keek hij op toen hij zijn moeder's stem verheven door de deuren van het vertrek heen hoorde.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   zo aug 20 2017, 11:22

'Nee- nee, het gaat van zelf wel over,' beloofde hij zijn broertje, waarna hij hem geruststellend aan keek. Hij wilde niet dat zijn broertje ongerust zou worden, vooral niet om hem. Tobias zou zichzelf wel redden, samen met Renee. De gedachte aan zijn verloofde liet hem minder de pijn beseffen, maar hij bleef zijn broertjes hand stevig vast houden voor wat steun. 'Ik maak mij ook zorgen om mam... heel erg. En ook over Augustus trouwens.' Bezorgd fronste hij zijn wenkbrauwen en sloot vervolgens zijn ogen. Hij was ook bezorgd om zijn vader. Het was niets voor zijn vader om zo tegen zijn zoons te praten zoals hij bij Adrian had gedaan. 'Ik denk dat pap ook erg bezorgd is over mam, net zoals wij.' Hij wist dat hij zijn vaders woorden niet goed kon praten, maar misschien hielp dit om de koning iets beter te begrijpen.

Henry knikte begripvol en hield zakelijk zijn armen op zijn rug. 'Dat is- dat is prima. Ik zorg ervoor dat de vertrekken bij Tobias gereed gemaakt worden om in te leven. Ze zullen jouw spullen er naartoe brengen.' Moeizaam slikte hij, toen hij pas echt besefte wat de woorden in hielden. Echter had hij niets meer van Willa mogen verwachten. Híj was diegene die het verpest had. 'Als het allemaal geregeld is, dan weet ik je te vinden, Willa.' Hij pakte zijn mantel weer op en legde deze over zijn schouders heen. Na een korte twijfeling liep hij toch naar zijn vrouw toe en drukte hij een kus op haar voorhoofd. 'Ik hou van je, Will.' Kort verplaatste zijn blik naar haar oor, waar ooit het kleine hoefijzertje had gezeten dat hij haar als jonge man had gegeven. Die versie van zichzelf had hij al jaren niet meer in zichzelf terug kunnen vinden. 'Ik zal je alleen laten met de jongens.' Met die woorden verliet hij de vertrekken, waar hij al snel zijn tweeling zoons buiten trof. 'Ga maar snel naar binnen naar jullie moeder toe. Ze heeft nu wel even haar zoons nodig.' Hij knikte nog kort naar ze en liep vervolgens weg.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Augustus

avatar

Aantal berichten : 189
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   vr aug 25 2017, 18:29

Augustus had niet geluisterd naar alles wat er momenteel in de vertrekken gaande was. Pas toen Iwan opkeek, keek hij zelf ook naar de deur en luisterde hij of hij de woorden van zijn ouders kon onderscheiden. Toen plots de deur open ging keek Augustus op en bekeek hij zijn vader kort. Hij zei echter niets en knikte enkel bij de woorden van zijn vader. Het duurde nog enkele tellen voordat hij de kracht had gevonden om op te staan en ook Iwan overeind hielp. Ergens wilde hij helemaal niet naar binnen toe, maar hij wist ook dat hij het niet kon maken om zomaar weg te lopen van dit alles. Hij gaf Iwan nog een korte glimlach en liep het vertrek binnen waar hij zijn moeder in het midden van het vertrek aantrof en zijn twee broers nog steeds buiten op het balkon. Dat er gehuild was, kon hij meteen zien en daardoor wist hij ook niet goed wat voor een houding hij aan moest nemen. Hij ging er vanuit dat zijn broers zich wel zouden redden, dus liep hij naar zijn moeder toe en pakte hij haar handen beet. 'Kan ik iets voor je doen, mam?' Hij wist niet precies wat er zojuist allemaal was gebeurd en was gezegd, maar hij kon wel raden dat het niet veel goeds was.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   za aug 26 2017, 20:02

Willa had niets meer gezegd tegen haar man. Ze had het inmiddels allemaal al uitgesproken en veel meer dacht ze niet dat nodig was. Henry wist wat haar voorwaarden waren en dat ze tijd en ruimte nodig had. Ze hoopte dan ook dat vooral dat laatste haar goed zouden doen. Het was even stil in de vertrekken tot de tweeling weer binnen stond en ze Augustus voor haar zag staan. Iwan vloog haar al snel om de hals en trok haar met zijn broer samen in een stevige omhelzing. Willa glimlachte naar de jongens en gaf ze beiden een kus op hun wang. 'Nu niet, jongen. Maar het gaat al.' Ze kon maar weinig uit haar dicht geknepen keel persen, maar ze wilde niet dat er meer zorgen bij kwamen voor haar kinderen. Ze hadden er al genoeg en Willa kon erg goed voor zichzelf zorgen. 'Kom.' Ze wenkte de tweeling ook terug naar het balkon te komen, zodat ze alle vier de mannen tegelijkertijd aan kon spreken.

Adrian knikte langzaam. Hij zou nooit kunnen ontkennen dat zijn vader veel om zijn vrouw gaf, maar hij twijfelde wel vaak of hij het wel op een goede manier uitte. Zuchtend leunde hij tegen Tobias' schouder en luisterde hij of zijn ouders nog verhit met elkaar in gesprek waren. Uiteindelijk was het plots stil in de vertrekken tot zijn twee andere broers weer binnen kwamen en ze vervolgens allen weer op het balkon verschenen. Zijn moeder kwam op de leuning van Tobias' stoel zitten en pakte één van zijn handen vast terwijl ze kort uitlegde wat ze met haar man besproken had.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   do sep 21 2017, 10:47

[new]
Liam liep door de gangen van het Westelijke paleis richting de vertrekken van zijn zuster en vriend. Hij herinnerde zich nog goed hoe hij die ochtend de dienstmeisjes had horen praten over een "wonder" en ook de naam van zijn vriend noemde. Hij had er niet verder op door gevraagd - hij wist wat er met roddels in het paleis gebeurde - maar was dus wel extra alert geweest toen Renee hem en hun broer Ed vroeg om bij haar langs te komen. Eenmaal bij haar vertrekken klopte hij op de deur en wachtte hij geduldig af tot er open gedaan werd. Ondertussen speelde het gesprek tussen hem en Sibel en alles wat er gebeurd was in zijn hoofd. Daardoor dacht hij onmiddellijk ook aan zijn dochter en kwam er een brede glimlach op zijn gezicht te staan. Zo wachtte hij geduldig op zijn zuster.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eddard

avatar

Aantal berichten : 145
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   za okt 07 2017, 17:23

Eddard had tijdens de besprekingen het bericht van zijn zuster gekregen. Het had hem even gekost om een vervanger te vinden voor hij zichzelf eindelijk uit de vergaderzaal kon onttrekken en naar de vertrekken van Renee en Tobias op weg was. Normaal zou hij niet zomaar zijn werk over laten nemen, maar voor zijn familie maakte hij wel een uitzondering. Bovendien had iets aan het briefje van zijn zus en haar boodschap had hem urgent geleken. Eenmaal in de gang waar zijn eigen vertrek maar ook dat van zijn zuster zich bevond zag hij zijn broer al voor de deur. 'William!' Grinnikend begroette Ed zijn broer en gaf hem vervolgens een broederlijke omhelzing. Kort fronste hij en bekeek het gelaat van zijn oudere broer. Hij zag er blij uit. Beter dan toen hij aan was gekomen uit het Oosten. Dat hele gedoe met Sibel vond Eddard nog altijd moeilijk bij houden. 'Hoe is het met mijn nichtje? Vermaakt ze zich een beetje in het paleis? Als ze zich verveeld wil ik als oom me best bezig houden met het lokaal vermaak. Ik ken alle leuke plekken in dit paleis inmiddels wel.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   ma okt 09 2017, 15:35

Renee leefde al twee dagen in een soort van bubbel. Enkele dagen geleden was Augustus bij hen langs gekomen met de boodschap dat hij iets had gevonden wat Tobias wellicht kon helpen. De geneesheren hadden hen afgeraden om het medicijn te nemen, maar Renee had Tobias gesmeekt om het toch te doen. Achteraf was ze blij dat ze zo had door gehamerd en dat ze Tobias zover had gekregen om het middel te nemen: de hele nacht had hij geen last van hoofdpijnen gehad en de volgende ochtend voelde hij zich zelfs zo goed dat Renee hem rechtop zittend in bed had aangetroffen. De geneesheren hadden het een wonder genoemd en ook nu waren ze dan ook bezig om hem te onderzoeken. Renee had haar kans gezien om haar broers uit te nodigen en hen het nieuws te vertellen. Daarbij had ze hen ook nog niet verteld van haar zwangerschap, dus het werd hoog tijd dat ze met hen in gesprek zou gaan. Toen er op de deur werd geklopt, haastte ze zich erheen en deed ze met de breedste glimlacht die ze in maanden had gehad de deur open. 'Jullie zijn er allebei al!' zei ze enthousiast en omhelsde ze Liam en vervolgend Eddard. 'Kom binnen! Willen jullie iets te drinken?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   wo okt 11 2017, 14:04

Toen hij plots zijn broertje hoorde, werd zijn glimlach nog breder en keerde hij naar hem om. ‘Eddard!’ riep hij net zo enthousiast uit, waarna hij Ed omhelsde. Sinds zijn aankomst was het hem nog niet gelukt om Ed te treffen. Dan weer was Liam bezig in het legerkamp, dan weer Eddard als klerk, enzovoorts. ‘Met Mumu gaat alles prima. Ze vermaakt zich goed, al zou ze erg boos op mij worden als ik jouw aanbod af zou slaan,’ grinnikte hij, ‘ze kan zich nog erg goed herinneren dat je allerlei snoepgoed voor haar mee nam.’ Hij wilde net verdere praten, toen plotseling de deur open werd gedaan door hun zuster. Al snel omhelsde hij haar stevig en drukte hij een kus op haar slaap. ‘Je ziet er goed uit,’ zei hij gemeend, terwijl hij zijn blik langs haar gelaat liet glijden. Zo opgewekt had hij haar in tijden niet meer gezien. ‘Waar is Tobias eigenlijk?’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eddard

avatar

Aantal berichten : 145
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   do okt 26 2017, 10:53

Eddard glimlachte oprecht blij toen zijn oudere broer hem vertelde dat Muriel hem herinnerde. Hij zag zijn nichtje maar weinig, maar vond haar echt een schat en hij speelde maar al te graag de rol van verwen oom. Bovendien had hij net zo goed van zijn ouders in geprent gekregen hoe belangrijk familie was. Hij deed dan ook echt de moeite om in contact te blijven met zijn ouders en zijn broer en zus. Het ging niet altijd even gemakkelijk. Het hielp echter nu hij zo dicht bij zijn zus had gewoon de afgelopen maanden. Met een glimlach omhelsde Ed zijn zus stevig en knikte vervolgens. 'Graag!' Hij liep het vertrek in en plofte in één van de stoelen terwijl hij van Renee naar Liam keek en vervolgens moest lachen. 'Oké, ik weet niet wat er in de lucht zit hier maar jullie hebben beiden een glimlach van oor tot oor. Kan je snel je nieuws delen? Je weet dat ik het verschrikkelijk vind om niet alles te weten!' Eddard wilde maar al te graag hun geluk kunnen delen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   do okt 26 2017, 22:24

'Kom, ga zitten!' Renee schonk voor beiden een glas zomerwijn in, maar koos voor zichzelf verse vruchtensap van de vruchten uit de tuin. De kok had het speciaal voor haar gemaakt, gezien ze hem had verteld hoe lekker ze het de vorige keer had gevonden. 'Tobias is langs bij de geneesheren.' vertelde ze, terwijl ze zelf ook plaatsnam en naar Eddard keek. 'Je weet dat ik nu juist meer geneigd ben om het langer voor je achter te houden, hè?' grapte Renee, waarna ze een slok van haar sap nam. 'Er zijn eigenlijk twee dingen die ik jullie moet vertellen.' begon ze en keek de twee aan. 'Zoals jullie misschien wel weten is Augustus maanden lang op zoek geweest naar een geneesmiddel voor Tobias - en er is eindelijk iets wat lijkt te werken. De geneesheren willen hem echter nog even onder toezicht houden, maar vanochtend voelde Tobias zich beter dan hij zich in maanden heeft gevoeld!' zei ze enthousiast, met een stralende glimlach op haar gezicht. Niemand wist hoe dankbaar ze de jonge man was voor al zijn moeite.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Vertrekken van Renee en Tobias   ma okt 30 2017, 02:27

Liam voelde hoe er een nog stralendere blik op zijn gezicht kwam door het nieuws over zijn vriend en verloofde van Renee, maar op hetzelfde moment wilde hij zich niet vast klemmen aan valse hoop. ‘En de geneesheren en- weet Augustus zeker dat het gaat werken? En- Hoe dan!?’ Hij kon zijn enthousiasme niet meer onderdrukken en stond op, om zijn zuster in de stevigste omhelzing te nemen die ze in jaren hadden gehad. ‘Ik ben zo blij voor jullie, Renee. Dat is in woorden niet uit te drukken. En mogen jullie wegen nu eindelijk zonder hobbels gelopen mogen worden.’ Hij streek enkele plukken haren uit haar gezicht en glimlachte ondertussen teder naar haar. Hij was erg trots op zijn broer en zuster. Het was vaak moeilijk voor hem geweest om zijn familie, met wie hij zo close opgegroeid was, te moeten achterlaten om in het Oosten te verblijven.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Vertrekken van Renee en Tobias
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 4 van 5Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Loki Tobias Bo Macken

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Het RPG :: Het Westen :: Evenfall-
Ga naar: