IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Het balkon

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Het balkon   zo aug 27 2017, 23:42

-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   zo aug 27 2017, 23:46

Renee was net teruggekomen uit de keukens en liep met een bord brood en wat kleine hapjes naar het balkon van haar vertrekken toe. 'Ik ben er weer!' kondigde ze zichzelf aan, zodat Tobias wist dat ze er weer was. Ze zette het bord op het kleine bijzettafeltje en drukte een kus op Tobias' zijn wang. 'Ik dacht, het wordt eindelijk weer eens lekker weer, dus laten we ook maar hier wat eten.' Hoewel het klimaat in Evenfall heerlijk was, begonnen de temperaturen nu toch wat te stijgen - iets wat Renee heerlijk vond. Ze had eindelijk besloten om Tobias te vertellen over haar zwangerschap en hoewel ze ergens lichtelijk nerveus was over zijn reactie, was ze ook erg enthousiast om te het te vertellen. Voordat ze naar de keukens was gegaan, was ze langs één van de geneesheren geweest die haar had gecontroleerd en had verzekerd dat alles nog goed ging. Dat had haar een hoop zekerheid opgeleverd en had haar het extra steuntje in de rug gegeven om het Tobias te vertellen. 'Er is nog iets waar ik het met je over wil hebben...'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   ma aug 28 2017, 18:03

Tobias zat op het balkon met een koude doek rond zijn nek en zijn ogen gesloten. De laatste paar dagen leek de hoofdpijn wel constant aanwezig te zijn, maar hij probeerde het zo weinig mogelijk te laten blijken. Vooral niet aan Renee. De geneesheer van het paleis had gezegd dat zon hem goed zou doen, dus hadden de wachters hem geholpen om naar het balkon te gaan. Langzaam opende hij zijn ogen bij het horen van haar stem en al snel brak er een glimlach door op zijn gezicht. 'Ik weet niet hoeveel ik op krijg,' zei hij oprecht en met een ietwat rasperige stem. Al een tijd kreeg hij maar met moeite stukken eten door zijn keel, dus werd alles al geprakt in de keukens. Ook het brood moest eerst vochtig gemaakt worden, zodat het niet zo homperig was. Hij voelde zich net een klein kind, maar Renee had gezegd dat hij zich er geen zorgen om moest maken. 'Maar ik ben heel erg blij dat je er weer bent.' Toen ze naast hem kwam zitten, pakte hij haar hand vast en keek hij haar benieuwd aan. 'Wat is er?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   ma aug 28 2017, 20:09

'Ik heb wat fruit mee genomen en olijven- je zegt maar wat je wilt hebben.' Zelf pakte ze een stuk meloen en knabbelde er wat aan. Toen Tobias vroeg wat er aan de hand was, legde ze de meloen aan de kant en glimlachte ze naar hem. Hoewel ze het moeilijk vond dit gesprek te houden, voelde ze zich er nu ook weer positief over. Zeker na haar bezoek aan de geneesheren vanochtend. 'Ik weet dat ik het je eerder had moeten vertellen, maar ik wilde er zeker van zijn dat alles goed was- dat het echt was en dat ik je niet blij maakte met iets wat- nou ja, wat er niet was.' zei ze en pakte zijn hand beet. 'Ik ben zwanger...' Ze had geen idee hoe hij op het nieuws zou reageren, al hoopte ze dat hij niet ging huilen: dan ging zij ook zeker. De laatste paar dagen was ze al een stuk emotioneler geweest dan ze normaal was, maar dat had ze afgeschoven op de zwangerschap. Haar moeder had haar al vertelt dat ze daar nog wel eens last van kon krijgen en hoewel ze het niet wilde toegeven, merkte Renee toch dat haar emoties soms alle kanten op slingerde.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   di aug 29 2017, 14:02

Tobias nam wat fruit van zijn vriendin aan en beet er voorzichtig op, zodat het vruchtvlees in zijn mond kon smelten en de koelte zijn hoofdpijn hopelijk wat zou verlichten. Ondertussen wachtte hij benieuwd af wat Renee zou zeggen. De glimlach was gelukkig al hoopvol, dus keek hij haar afwachtend aan. Echter viel al snel zijn mond open en kneep hij onbewust wat harder in haar hand. 'Ik- wat- een baby?' Met grote ogen keek hij zijn vriendin al, maar al snel vielen zijn ogen op haar buik en voelde hij hoe zijn ogen waterig werden. Met de breedste glimlach die hij in tijden had gehad sloeg hij zijn armen om haar heen en drukte hij zijn verloofde stevig tegen hem aan. 'Dat is pracht nieuws, Renee,' zei hij met stokkende stem, waarna hij zijn lippen op de hare drukte. Honderdduizenden gedachten raasden er door zijn hoofd heen en ook vragen, maar hij wilde eerst van dit moment genieten. 'Weet je al hoeveel weken je zwanger bent?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   za sep 02 2017, 21:49

Renee knikte met een grote glimlach naar zijn woorden. Als ze zonder kleding voor de spiegel stond, kon ze al een kleine bolling zien, maar zo met haar jurk erover heen viel het niet op: zeker niet als je het niet wist. Lachend sloeg ze haar armen om hem heen en drukte haar lippen vervolgens kort op de zijne. 'Ik- ik weet niet precies hoeveel weken... acht misschien?' gokte ze zo, al kon het ook makkelijk langer dan dat zijn. 'Misschien tien?' De geneesheer had het ook nog niet met zekerheid kunnen vaststellen. Hij had gezegd dat hij op een later tijdstip een betere indicatie zou kunnen geven. Renee had nog niet durven zeggen dat ze het al best een tijdje wist - en dat Tobias niet de eerste was die ze het had vertelt. Het was beter dat hij dacht dat ze er pas net achter was. 'Ik kom net terug van de geneesheren- voordat ik naar de keuken ben gegaan om wat eten te halen. Voor zover ze konden zien en voelen was alles goed met het kindje.' vertelde ze vol blijdschap en nam een aardbei in haar mond.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   di sep 12 2017, 23:48

Tobias bleef haar met dezelfde ongelovige blik aan kijken en legde vervolgens zijn hand voorzichtig op haar buik. De bolling was duidelijk te voelen en hij kon zich wel voor zijn kop slaan dat het hem de laatste tijd niet was opgevallen. Hij was echter zo ziek geweest dat ze maar weinig zo dichtbij elkaar waren geweest. 'Dat is- dat is geweldig nieuws, Renee,' zei hij nog steeds overdonderd en drukte vervolgens zacht zijn lippen op haar slaap. Het nieuws dat hij een kind zou krijgen kwam al nauwelijks bij hem binnen, laat staan dat het gezond was. Hij besefte zich niet eens meer dat er ook eten voor hem klaar stond. Op hetzelfde moment dat alles iets leek te zakken, leek hij zich ook te realiseren wat voor consequenties dit nieuws zou hebben. 'Houd je- de baby, wat ga je er mee doen?' vroeg hij stilletjes en ietwat onzeker.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   wo sep 13 2017, 00:00

Renee sloot haar ogen en legde haar hoofd op zijn schouder, al kwam ze snel weer overeind bij zijn vraag. 'Natuurlijk houden we de baby...' Waarom vroeg iedereen zich af of ze de baby zouden houden? Het was niet eens iets wat in haar op was gekomen. 'Waarom zouden we de baby niet houden?' Haar wenkbrauwen waren gefronst bij haar vraag. 'Wíj gaan de baby opvoeden, dat is wat we gaan doen.' Ze hield er niet van dat hij sprak alsof het al vast stond dat ze alleen met de baby zou achterblijven. Het was iets wat haar nerveus maakte en dat was niet iets wat ze wilde zijn na het delen van dit nieuws. 'Kunnen we het alsjeblieft over leuke dingen hebben? En niet meteen zo deprimerend beginnen, Tobias?' Ergens irriteerde het haar dat hij zo negatief was ineens, al wist ze ook wel dat ze het hem niet kwalijk kon nemen: hij zag de realistische versie van dit alles, zij zweef nog ergens op een roze wolk.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   wo sep 13 2017, 23:36

'Over leuke dingen hebben? Bij de Goden, Renee, je vertelt me net dat je zwanger bent, terwijl ik zieker en zieker wordt, en ik mag niet beginnen over deprimerende zaken?' zei hij ongelovig, terwijl hij voelde hoe een kloppende hoofdpijn verscheen in zijn hoofd. 'We móéten hier over praten, Renee! Voordat er- weet ik veel gebeurt.' Zij ergerde zich er misschien aan dat hij haar eraan herinnerde dat hij ziek was, híj ergerde zich eraan dat hij nooit eens kon praten over de gevolgen van zijn verergerende ziekte of zijn dood. Hij wilde dingen goed achterlaten, vooral nu plotseling er een kleine aan zou komen. 'Geen idee... Ik wilde zeker weten dat je het zag zitten om voor een echtgenoot én kind te zorgen. Dat is niet niets... Ik vind dat ik daar geen besluit over mag nemen, vooral niet in deze situatie.' Hij pakte haar hand vast en drukte hier zacht een kus op. 'Denk je dat het een jongen of meisje is?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   wo sep 13 2017, 23:40

Renee stond gefrustreerd op en leunde met haar ellebogen op de balustrade van het balkon. Ze genoot nog steeds van het uitzicht dat ze hier hadden, al deed het haar momenteel niet zo heel erg veel. Natuurlijk wist ze dat Tobias gelijk had, ze moesten er ook over praten, maar dat maakte de realiteit er niet altijd makkelijker op. Zeker niet voor Renee. Hoewel het nieuws blijdschap met zich meedroeg, droeg het ook veel zorgen en vraagtekens met zich mee. Die laatste twee dingen probeerde Renee echter juist zoveel mogelijk te negeren. Ze wilde net als anderen genieten van deze tijd, van de zwangerschap. Het kopen van kleertjes op de markt, het zoeken van namen- dingen die andere toekomstige ouders ook deden. 'Ik weet niet wat het wordt...' mompelde ze, terwijl ze met haar blik op de tuinen bleef hangen. Ze had oprecht geen idee en in alle eerlijkheid maakte het haar ook niet uit. Als het kindje maar gezond was, dat vond ze het aller belangrijkste.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   ma sep 18 2017, 12:47

Tobias probeerde ook overeind te komen, maar zijn benen begaven het al snel en zo liet hij zich weer gefrustreerd zakken op de bank die op het balkon stond. Hij wilde dat zijn verloofde hem aan keek, dat ze dit uit konden praten, dat ze überhaupt konden praten over wat hun dwars zat. 'Renee, hoe het er nu uit ziet... Ik word niet meer beter. Het is een kwestie van tijd voordat ik er niet meer ben.' Hij wreef nerveus met zijn handen over elkaar heen en staarde naar het uitzicht van het balkon. Het waren geen leuke onderwerpen om over te praten, maar tot nu toe hadden ze het constant vermeden - en niet enkel Renee, ook zijn ouders en broers leken er maar niet over te willen praten. Het irriteerde hem mateloos. 'Ik hou van je, Renee, maar dan je je ooit zal beseffen, maar- ik ben er op een gegeven moment niet meer. En ik wil gewoon bespreken wat je daarna gaat doen, zodat ik je nog kan helpen nu ik er nog ben.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   ma sep 18 2017, 14:18

Renee luisterde zwijgend naar de woorden van Tobias en hoewel ze zich altijd groot had weten te houden, zorgde de hormonen ervoor dat ze haar tranen ditmaal niet binnen kon houden. Ze stond echter nog steeds met haar rug naar hem toe en hoopte dat hij haar emotie niet op zou merken. 'Alsof ik er over na aan het denken ben wat ik erna ga doen.' merkte ze op, nog steeds leunend tegen de balustrade aan. Ze wilde er helemaal niet over nadenken wat ze erna ging doen. Ze was nog veel te veel bezig met het nu en hoewel ze wist dat ze aan het idee moest wennen dat hij er dadelijk niet meer wilde zijn, had ze nog steeds al haar hoop op Augustus en zijn zoektocht gevestigd - ook al sprak ze dat niet uit, gezien Tobias daar blijkbaar niet meer in geloofde. 'Weet je - ik heb hier nu geen zin in. Sorry.' mompelde ze, terwijl ze het vertrek binnen liep en haar gezicht in haar handen verborg. Ze wist hoe oneerlijk ze het voor hem maakte: zij kon gaan en staan waar ze wilde, hij kon nergens heen en toch liep ze van hem weg.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   di sep 19 2017, 00:05

'Renee-' zei hij wanhopig, terwijl hij toe keek hoe ze van het balkon af liep. 'Renee, blijf hier alsjeblieft! Laten we er nou over praten!' Het hielp echter allemaal niets, want al snel kon hij vanaf zijn bank zijn verloofde niet meer zien. Moeizaam en puffend hief hij zich dus overeind, om zo in zijn rolstoel te stappen. Normaal gesproken gebruikte hij de rollende stoel niet in zijn vertrekken, maar nu hij dusdanig ziek werd en er niet altijd iemand rond hem hing die hem kon tillen, moest hij het toch maar gebruiken. Zo rolde hij dus ook het vertrek in en zag hij al snel zijn verloofde staan. De tranen stroomden over haar wangen en met een blik vol verdriet kon hij enkel naar Renee staren. 'Ik weet dat je er niet over wil praten...' zei hij zacht, waarna hij nog wat dichter naar haar toe rolde, zodat hij haar hand vast kon pakken. 'En ik weet dat je het gaat redden nadat ik- je redt het alleen, maar ook samen met ons kind. Ik wil- ik moet gewoon weten wat er in je omgaat. Het doet mij pijn dat je zo gesloten bent over dit onderwerp.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   di sep 19 2017, 12:09

'En het doet mij pijn dat je erover praat alsof het al vast staat dat je doodgaat!' riep Renee gefrustreerd uit, terwijl ze haar hand lostrok uit de zijne. Ze wilde helemaal niet met hem praten en hoewel ze verloofd waren, wilde ze ook helemaal niet dat hij haar zo zag. Altijd had ze zich groot gehouden waar hij bij was. Natuurlijk had ze wel een paar keer een traan gelaten, of was ze somber geweest, maar een uitbarsting als dit? Nee die had ze altijd verborgen gehouden voor iedereen. Het zat er echter een keer aan te komen, al was dit niet het juiste moment. Ze wilde vreugde voelen en blijdschap. Praten over namen en hoe de babykamer eruit zou komen te zien. Dingen die normale toekomstige ouders deden. Maar nee, alles hier werd meteen de depressie in gewerkt en dat frustreerde haar zo enorm. 'Wil je me alsjeblieft alleen laten?' Ze had haar rug naar hem toegedraaid en leunde met haar handen op de ladekast die tegen de muur stond. Renee had gewoon tijd voor zichzelf nodig. Wellicht kon ze de bedienden vragen of ze een warm had voor haar klaar konden maken. Dat zou haar vast goed doen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   di sep 19 2017, 17:32

Tobias voelde hoe hij ook gefrustreerd werd en dat samen ging met opnieuw een stekende hoofdpijn. Dat maakte hem enkel nog geïrriteerder en al snel balde hij zijn handen tot vuisten. 'Denk je dat ik met plezier praat over mijn eigen dood?' zei hij hard, ook met de tranen in zijn ogen. 'Met het idee dat ik jou én ons kind achter laat? Dat ik mijn ouders en mijn broers en zus achter laat? Wat wil je bij de Goden dat ik zeg, Renee? Dat alles goed komt? Dat komt het verdomme niet, Renee!' Hij sloeg kwaad tegen zijn rolstoel aan en verborg vervolgens zijn gezicht in zijn handen. Renee wilde het misschien niet beseffen, maar hij voelde het leven uit hem sijpelen. Elke dag weer. Zonder ook maar enige verbetering. 'En hoe kan ik hier in godsnaam weggaan, Renee?' riep hij ongelovig uit, waarna hij van haar weg reed en weer richting het balkon ging. Hij was er klaar mee. Als Renee niet wilde praten, dan gebeurde het ook niet. Hij had het al tientallen keren geprobeerd, maar nu moest ze er zelf maar mee komen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   wo sep 20 2017, 22:26

Renee luisterde zwijgend naar de woorden van haar verloofde. Op dit soort momenten vroeg ze zich af of ze wel de goede keuze had gemaakt. Ze had geweten waar ze aan zou beginnen toen ze ja had gezegd, maar ze had niet gedacht dat hij zo snel achteruit zou gaan - of dat ze zwanger zou raken. Dat alles maakte het allemaal zo gecompliceerd. Iets in haar zei dat ze haar excuses moest aanbieden, maar haar lichaam bleef bij de kast staan. Ze dwong zichzelf om rustig adem te halen en haar tranen te drogen. Dit was een moment dat ze gewoon even tijd nodig had, al hoopte ze dat Tobias dat begreep. Toen ze hem terug naar het balkon hoorde gaan, zuchtte ze diep uit en bekeek ze zichzelf in de spiegel die voor haar hing. Natuurlijk waren haar ogen rood doorlopen en haar neus snotterig: erg charmant was het niet, dus liep ze naar de badkamer waar ze wat koud water uit de emmer in haar gezicht gooide. 'Kom op, Renee...' mompelde ze tegen zichzelf, waarna ze terug liep naar het balkon, waar ze zwijgend bleef staan. 'Het spijt me. Ik had niet zo tegen je tekeer mogen gaan...' zei ze uiteindelijk.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   wo sep 20 2017, 23:06

Tobias was moeizaam het balkon weer opgereden en probeerde vanuit zijn zittende positie over de reling van het balkon te kijken. Ondertussen had hij zich eindelijk overgegeven aan zijn tranen en stroomden deze langzaam over zijn wangen heen. Ondanks dat hij het niet vaak had toegegeven had hij weldegelijk ook veel hoop gehad dat Augustus een genezing zou vinden. Nu hij echter elke dag slechter werd, had hij die hoop losgelaten en het kostte hem moeite om dat te accepteren. Toen hij Renees stem achter hem hoorde, draaide hij zijn rolstoel om en keek hij haar geruststellend aan. 'Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen,' zei hij oprecht, waarna zijn gezicht weer vertrok van verdriet. 'Ik- ik had je gewoon zoveel meer gegund,' zei hij zacht, terwijl hij met de rug van zijn hand de tranen van zijn wangen veegde. 'En ik hou van je- zóveel. Het doet mij zoveel pijn om jou zo te zien, maar ik- ik wil je gewoon helpen. En dat kan alleen als we over... over wat er te komen staat praten.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Renee

avatar

Aantal berichten : 115
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   do sep 21 2017, 23:14

Renee luisterde zwijgend naar de woorden van Tobias en knikte. 'Dat weet ik...' Haar schorre stem klonk zacht en breekbaar - iets wat ze zich al in geen tijden meer had gevoeld, tot vandaag. Ze wist niet goed wat ze moest zeggen tegen hem, wat hij van haar wilde horen, dus zei ze maar niets en nam ze plaats op één van de stoelen. Haar blik bleef hangen op een grote pot waar ze enkele weken geleden wat bloemen in had gepoot. Ze stonden allemaal in bloei, iets wat haar een treurige glimlach bezorgde. Ze had zichzelf voorgenomen om niet meer te huilen, dus zuchtte ze diep uit en keek ze op. Nog steeds was ze niet klaar om erover te praten. 'Kunnen we er vanavond over praten?' vroeg ze daarom uiteindelijk maar en keek hem aan. 'Ik- ik kan het nu gewoon niet.' Ze wilde eerst eens flink uithuilen bij haar moeder, advies aan haar vragen voor ze dat gesprek met Tobias aan kon gaan.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tobias

avatar

Aantal berichten : 143
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het balkon   vr sep 22 2017, 00:28

Tobias' wangen waren nog steeds nat van de tranen en langzaam veegde hij de nattigheid weg met zijn mouw. Zijn spieren leken steeds minder te doen wat hij wilde, dus kostte elke beweging een hoop tijd. Hij had zich nooit geschaamd voor zijn verloofde, maar nu was de eerste keer dat hij liever niet had dat ze zag hoe fragiel hij was, hoe hij minder en minder de persoon was die hij altijd was geweest. 'Vanavond is prima,' murmelde hij ietwat onzeker. Het was een belofte voor een gesprek, maar geen definitief plan. Dat beangstigde hem. Hij was op een punt in zijn ziekte dat hij er niet zeker van was dat hij de avond zou halen. Zijn lichaam hoefde hem maar één keer fataal tekort te schieten en dan was het over. 'Dan- dan zie ik je zometeen dus wel weer.' Hij wilde naar haar toe rijden, maar ze stond zelf al op en liep van het balkon af. Stilletjes keek hij haar na, waarna hij een wachter vroeg om zijn eerste de beste familielid die hij zag hiernaartoe te sturen. Het was zijn broer en al snel barstte hij in huilen uit in zijn armen.
[end]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Het balkon
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Het RPG :: Het Westen :: Evenfall-
Ga naar: