IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Het legerkamp

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Clementine

avatar

Aantal berichten : 67
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 26

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   di sep 19 2017, 12:01

Clementine keek toe hoe Flynn haar vingers veranderde van positie en knikte. Toen Flynn zijn zwaard tevoorschijn haalde rolde ze met haar ogen. 'Probeer je nou indruk op me te maken?' grapte ze. Al snel had ze door dat Flynn ditmaal niet de voorhand zou nemen in de aanval, dus na enkele seconde afgewacht te hebben, maakte Clementine haar eerste slag. Al meteen voelde ze hoe het wijzigen van haar greep, haar meer controle gaf over haar zwaard en de aanval. Ze wist dat Flynn beter was dan dat zij was, maar dat weerhield haar er uit van om alles te geven wat ze in zich had. Dat had haar vader haar altijd geleerd: als je je niet ergens vol voor gaf, kon je het maar beter niet doen. Clementine had van die uitspraak haast haar levensmotto gemaakt, als ze ergens voor ging dan ging ze er ook vol voor. Dus ook voor deze spar wedstrijd.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hakeem

avatar

Aantal berichten : 164
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   zo sep 16 2018, 23:28

[NEW]
Hakeem had één volle nacht doorgereden om de volgende dag op tijd in het legerkamp te zijn. Eileen had hem nog zo geadviseerd om te overnachten in een herberg, hem daarnaast op het hart gedrukt dat één dag niets zou uitmaken voor zijn plan, maar Hakeem had het allemaal niet gehoord. Hij kon alleen aan zijn vader denken en aan de woorden die hij niet uitgesproken had. Sinds dat zijn vader in het Noorden was gearriveerd, had hij elke mogelijkheid tot een goed gesprek afgeweerd. Hij had er geen goede reden voor gehad, ondanks dat hij zijn vader zo, zóveel te vertellen had. Toen hij eenmaal in het kamp beland was, negeerde hij alle verbaasde en begroetende kreten die zijn kampgenoten uit sloegen en sprong hij meteen van zijn paard af, om zo gemakkelijker tussen de tenten door te bewegen. Hij had eerder niet de moed gehad om achter zijn vader aan te gaan, tot Erin hem eens goed had aangesproken en hem op het hart had gedrukt dat hij geen rust kon vinden, tot hij een goed gesprek met zijn vader gevoerd had. Hij had inderdaad al weken niet meer goed geslapen. Eenmaal bij de juiste tent aangekomen stormde hij naar binnen en trof hij zijn vader in bespreking aan met enkele soldaten. Hakeem kon echter enkel zijn vader zien en stoof in zijn armen, om zo zijn gezicht in zijn dikke mantel te verbergen en zijn armen stevig om hem heen te slaan.


Laatst aangepast door Hakeem op ma sep 17 2018, 07:49; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 154
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   zo sep 16 2018, 23:42

Marcus was nog geen twee volle dagen in het kamp en had iedere minuut in bespreking gespendeerd. Hij had nog niet eens de tijd gehad om door het kamp te gaan, wat hij zo graag regelmatig deed, om zijn soldaten te kunnen zien en aan te spreken. Echter had hij nadrukkelijk gevraagd dat alles wat in zijn afwezigheid gebeurde aan hem bericht zou worden bij terugkomst. Niet eens om in de gaten te houden of alles wel goed ging, maar meer om te testen wie de problemen had ontdekt en wie er klaar had gestaan om ze op te lossen. En eigenlijk ook simpelweg om zeker te weten dat er niets grandioos fout was gegaan. Ondanks zijn zorgen om het kamp vond hij het echter moeilijk zijn hoofd terug in die omgeving te plaatsen terwijl hij nog zo met zijn gedachten bij Tyrosh zat. Zelfs nu hij de administratie doorliep met enkele soldaten zaten zijn gedachten bij de taverne, bij zijn zoons, Erin en Eileen. Het kostte Marcus dan ook enkele tellen voor hij door had dat zijn oudste zoon werkelijk in zijn tent stond en hem vast hield. 'Hakeem?' Hij pakte beide schouders stevig vast en hielp hem wat overeind. 'Wat doe je hier? Is er iets gebeurd? Is je broer oké? En Eileen en Erin?' Toen hij opkeek zag hij zijn soldaten de tent al verlaten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hakeem

avatar

Aantal berichten : 164
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   ma sep 17 2018, 07:49

Hakeem wilde zijn vader niet loslaten, maar al snel besefte hij dat zijn plotselinge aankomst in de ogen van zijn vader kon betekenen dat er iets in de herberg aan de hand was. 'Nee- nee, er is niets aan de hand, het gaat geweldig met iedereen,' zei hij snel, terwijl hij weer overeind kwam en diep adem haalde. Hij wilde meteen losbarsten, maar besefte ook wel dat hij zijn vader niet zo kon overrompelen. 'Het spijt me dat ik je bespreking zo abrupt hebt verstoord,' zei hij beschaamd, nadat hij de soldaten weg zag lopen en vervolgens de hele tent leeg was. Zijn vader was nog maar net terug en hij stoorde hem nu al in zijn bezigheden. 'Wil je ook wat te drinken?' zei hij dus uiteindelijk maar, terwijl hij zonder af te wachten twee glazen in schonk. Hij had veel tijd gehad om na te denken over zijn woorden, maar hij wist nu niet goed hoe hij moest beginnen. 'Ik ben hier om met je te praten, pap. Iets wat ik in het Noorden al had moeten doen,' zei hij uiteindelijk zacht.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 154
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   ma sep 17 2018, 18:30

Marcus voelde de zorgen langzaam weg vloeien toen Hakeem hem tot zijn opluchting vertelde dat er niets aan de hand was in Tyrosh. Eerlijk gezegd zou hij het zichzelf niet vergeven als er iets met iemand of met de taverne zou gebeuren terwijl hij hier in het kamp zat. Dat had hem al veel bezig gehouden sinds zijn zoons waren vertrokken. ‘Hakeem, maak je geen zorgen. De bespreking kan later door gaan. Ik ben erg blij dat je hier bent.’ Ondanks dat zijn zoon had gezegd dat er niets aan de hand was, was het duidelijk dat er iets speelde waardoor hij nu hier in zijn tent stond. Een bespreking leek hem nu absoluut geen prioriteit. Bedenkelijk volgde hij de handelingen van Hakeem en probeerde te begrijpen welke gedachten er door het hoofd van zijn zoon gingen. Toen hij vertelde waarom hij hier was, glimlachte Marcus uiteindelijk en gebaarde naar de stoel naast hem. Hij had er zo mee gezeten in Tyrosh dat hij Hakeem maar niet aan het praten had gekregen terwijl Esra zich plots zo had open gesteld, en hij had het steeds maar weer geprobeerd, misschien zelfs geforceerd. Eileen had hem met een lach gevraagd of hij dat gedrag niet herkende van een zeker persoon. Hij had toen ingezien dat Naevia ook zelden haar diepe gedachten met hem deelde als hij er om vroeg, maar op het voor haar juiste moment naar hem toe zou zijn gekomen. ‘Jongen, kom, ga eens zitten,’ spoorde hij aan door een stoel dichter naar de zijne te schuiven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hakeem

avatar

Aantal berichten : 164
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   di sep 18 2018, 11:34

Hakeem nam plaats op de stoel die zijn vader erbij trok en gaf zijn vader vervolgens de mok met wijn. Het was goed om te horen dat zijn vader het niet erg vond dat hij zijn bespreking had gestoord. Én dat hij zomaar zijn tent in was komen stormen. 'Ik wilde je vertellen dat ik je mis,' ratelde hij, maar wel op zachte toon. 'Het is niet compleet in het Noorden zonder jou erbij. Ik zou willen dat je bij ons bleef. Zodat we allemaal weer samen zijn.' Hij liet vervolgens zijn hoofd hangen en wreef vermoeid over zijn ogen heen. Hij besefte ook wel dat hij veel aan zijn vader vroeg. 'Moet je mij nou horen...' Het waren de woorden van een klein kind. Het voelde echter wel alsof er een gigantische opluchting van zijn schouder viel. Afwachtend keek hij dus zijn vader aan voor zijn reactie. Hij wist hoe belangrijk het legerkamp voor zijn vader was en hoe er nog geen echte opvolger op was gestaan. Hij wist helemaal niet of zijn vader er al klaar voor was om het legerkamp op te geven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 154
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   di sep 18 2018, 23:26

Marcus bleef afwachtend naar Hakeem kijken en liet vervolgens de woorden over zich heen komen. Toen het stil was en hij het hangende hoofd van zijn zoon voor zich zag, leunde hij naar voren om een hand op iedere schouder te leggen. De woorden klikten in hem, maar tegelijkertijd voelde Marcus dat het niet makkelijk zou zijn om werkelijk actie te ondernemen. Het was voorspelbaar geweest hoe hij op was gegaan in het legerkamp toen Naevia er niet meer was, hoe hard hij haar ook beloofd had om de jongens boven aan zijn prioriteiten lijst te zetten. Als er iets hem dwars had gezeten was hij altijd plots druk bezig met het kamp. Naevia had hem daar vaak genoeg op gewezen, maar soms wist hij niet hoe hij anders met zijn zorgen om moest gaan. Ook nu hadden de besprekingen de afgelopen twee dagen hem wellicht vermoeid, het betekende ook dat hij beter om kon gaan met de ervaringen in Tyrosh. Stil keek Marcus Hakeem aan en voelde hoe een diepe zucht zijn mond ontsnapte. 'Ik mis jullie ook,' vertelde hij. 'En zeg dat niet. Ik denk dat ik die woorden maar al te nodig te horen moest krijgen.' Echter wist hij niet hoe hij verder moest gaan; hoe hij zijn aarzelingen uit kon leggen aan Hakeem en of hij wel overtuigd wilde worden door zijn zoon. 'Je weet dat het ingewikkeld ligt. Ik kan je niet beloven dat ik volgende week al voor goed in Tyrosh kan zijn.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hakeem

avatar

Aantal berichten : 164
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   do sep 20 2018, 00:07

Hakeem voelde hoe hij gerustgesteld werd door de hand van zijn vader op zijn schouder. Het was het duwtje dat hij nodig had om te weten dat hij het goede had gezegd. 'Ik weet dat het ingewikkeld ligt,' beaamde Hakeem. Hij was zelf opgegroeid in het legerkamp en hij wist hoeveel logistiek en planning nodig was om het kamp draaiende te houden. Zijn vader kon niet zomaar al zijn verplichtingen aan iemand anders geven. 'En je moet je ook nergens verplicht toe voelen. Wij wachten allemaal geduldig in het Noorden.' Hij legde ook een hand op zijn vaders schouder en kneep er zacht in. Het waren misschien niet de woorden die hij gehoopt had te horen, maar het was een begin. Hij wist hoe belangrijk het kamp voor zijn vader was. 'Maar ik denk wel dat het goed voor je is om te beginnen met taken uit handen te geven. Ooit zal het kamp toch door iemand anders geleid moeten worden.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 154
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   do sep 20 2018, 15:55

Marcus kon het niet laten breed te glimlachen naar zijn zoon. Vanzelfsprekend had het gevoeld in Tyrosh dat alles erg goed ging, ook zonder zijn aanwezigheid, en zelfs hij als zelfverzekerde leger aanvoerder had zich voor even misplaatst gevoeld. Wat kon hij toevoegen aan het goede leven dat zijn zoons en Eileen daar hadden? Zijn taken waren hier in het legerkamp. Hier was hij nuttig. Echter zou hij zijn eigen verlangens om bij Hakeem en Esra te zijn, om het rustiger aan te gaan doen, dan ook negeren. Hij was dus erg blij uit zijn mond te horen dat er plek voor hem was. 'Ik ben er al mee bezig,' stelde Marcus Hakeem gerust. Echter werd zijn blik al snel serieuzer. 'De missie heeft me veel in laten zien. Ten eerste dat ik wellicht te veel druk op je heb geplaatst om mee te gaan.' Marcus had al die maanden tijdens de missie maar weinig vrede kunnen nemen met zijn beslissingen en niet alleen omdat hij de koning achter zich aan had met verwijten over de deelname van de prins én de oostelijke prinses. Hij had het leger als gevolg ernstig wat reputatie schade op laten lopen. 'Je hebt nooit je ervaringen met me gedeeld. Dat hoeft ook niet, maar ik geloof wel dat ik misschien kan helpen hoe je die ervaringen moet plaatsen. Je weet dat ik ook genoeg missies meegemaakt heb.' Aandachtig bestudeerde hij het gezicht van zijn zoon.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hakeem

avatar

Aantal berichten : 164
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   zo sep 23 2018, 23:20

'Ik heb nooit goed begrepen waarom je wilde dat ik mee ging, pap,' zei hij zacht en met een lichte frons. Op het moment zelf had het logisch geleken dat hij mee ging, als zoon van de legerleider, als heler. Toen hij er eenmaal zat, voelde hij zich echter het nuttelooste teamlid. Hij had het idee dat hij de groep nog meer in gevaar bracht dan dat Adrian en Naya dat deden. Toen zijn vader verder sprak, onder andere over zijn ervaringen, liet Hakeem weer zijn hoofd zakken en draaide hij zich half weg van zijn vader. Hij wilde het liefst weg lopen, weg van dit gesprek. Dit was precies de reden geweest waarom hij zijn vader niet onder ogen had kunnen zien. En daarom moest hij er nu ook met zijn vader over hebben. Met beginnende tranen in zijn ogen keerde hij zich weer terug naar zijn vader toe en haalde hij diep adem. 'Er is geen nacht waarin ik niet over de missie droom,' mompelde hij onzeker. 'En overdag achtervolgt het mij ook. Soms lijkt het alsof ik de rebellen op straat zie. Of dat ik in de gaten wordt gehouden. En- mijn littekens doen pijn, maar er is dan niets raars aan te zien. Ik- ik weet niet wat ik hier allemaal mee moet doen.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 154
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   di sep 25 2018, 20:07

Marcus had veel te horen gekregen over de missie. Hij had voornamelijk Indra goed uitgehoord en had andere soldaten gevraagd verslagen te schrijven. Als leider had hem dat veel perspectief geboden. Het had hem in doen zien dat de missie zelf wellicht geen nieuwe informatie had opgeleverd over de rebellen, maar wel over de deelnemers. Hij had de waarde van Indra als leider van de missie in gezien, net zoals enkele waardevolle soldaten die maar al te goed van nut waren geweest en zich hadden bewezen. Echter bracht dat hem allemaal niet dichter bij de vragen die hem als vader bezig hielden. 'Je was nog zo aan het zoeken naar wat je passie was. Ik hoopte je een kans te geven dat in het kamp te vinden. Maar ik geef er inmiddels aan toe dat dat misschien meer om mijn eigen gevoelens ging. Om een wil om een Hoster in dit kamp te houden.' Marcus bekeek stil het getergde gezicht van Hakeem en voelde de last op zijn schouders groter worden. Natuurlijk waren er altijd consequenties, maar wat zijn zoon nu deelde klonk niet goed. 'Heb je dat al eens met iemand gedeeld?' Hij pakte Hakeem nog eens bij de schouders en keek hem dringend aan. 'Je kunt hierbij geen schaamte gebruiken of schuld. Dit soort dingen moet je uiten voor het hier blijft hangen en niet weg gaat.' Hij legde zacht een hand op het voorhoofd van zijn zoon en zuchtte. Hij was hier nooit goed in geweest. Eileen had veel gesprekken gevoerd met soldaten die fysiek weer er bovenop waren gekomen na een ongeval, maar mentaal waren blijven steken. Het voelde ook dat zij er veel beter in was geweest om over dit soort dingen te praten met Naevia.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hakeem

avatar

Aantal berichten : 164
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   wo sep 26 2018, 21:36

Hakeem viel stil door de woorden van zijn vader. Hij had nooit geweten dat zijn vader zoveel gedachte achter zijn aanwezigheid tijdens de missie had gehad. Uiteraard had hij zijn vraagtekens gezet bij de gewilligheid van zijn vader dat hij mee ging met de missie, maar hij wist niet dat het kwam doordat zijn vader wilde dat er een Hoster in het kamp achter bleef. Als hij eerlijk was, deed het hem dan ook pijn dat hij die wens niet kon waarmaken. 'Het spijt me-' Hij zuchtte diep en probeerde zijn emotionele gezicht in de plooi te houden. 'Ik heb het er met Eileen over gehad. Maar ze...' Hij fronste en gebaarde om zich heen. 'Eileen kent het kamp, kent de mensen. Maar ze weet niet hoe het is om op missie te gaan, niet zoals jij wel weet. Ik- Door haar wist ik wel dat ik naar je toe moest reizen.' Hij wist wel dat zijn vader zulke gesprekken vaak vermeed - ook met zijn moeder - en dat hij als jonge jongen altijd naar Eileen was gegaan als er iets mis was. Maar hij wist niet goed wie hem anders kon helpen. 'Ik wilde Erin niet ongerust maken.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 154
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   wo sep 26 2018, 22:16

'Hakeem, je hoeft je niet te verontschuldigen. Dat is absoluut niet nodig.' Marcus deelde dit niet met zijn zoon om hem schuld aan te praten. Hij wilde alleen Hakeem in laten zien dat zijn deelname aan de missie wel degelijk iets had betekend. 'Ik weet dat het moeilijk was en is, de missie. En ik steun je keuzes volledig om in Tyrosh iets op te bouwen in plaats van hier in het kamp. Maar ik wil ook dat je weet dat ik trots ben dat je je zo hebt ingezet voor de missie.' Vervolgens liet hij Hakeem los en luisterde aandachtig naar zijn woorden. Hij had er nog veel moeite mee om aan Eileen te kunnen uitten hoe dankbaar hij haar was. Ze deed zelf altijd maar alsof het gewoon was dat ze zo klaar had gestaan voor hem en bovenal voor de jongens, maar Marcus had niet ver kunnen komen zonder haar steun. Hij glimlachte vervolgens toen Erin werd genoemd. 'Ze zal nu ook ongerust zijn omdat je niet met haar praat.' Het leek zo simpel, maar soms moest Marcus zichzelf herinneren dat ze nog maar jong waren en hun relatie nog zo nieuw. 'Ik weet niet of ik dezelfde ervaring heb met het terugkomen van een missie zoals jij nu hebt, maar-' Aarzelend keek hij naar de mok met wijn in zijn handen. 'Er zijn andere dingen die ik met moeite heb kunnen verwerken. Zoals de oorlog.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hakeem

avatar

Aantal berichten : 164
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   za sep 29 2018, 17:29

Hakeem had zichzelf nooit gezien als waardevol deel van het team. Het waren Indra en de andere soldaten die hem er doorheen hadden gesleept. Die ervoor hadden gezorgd dat ze toch met informatie over de soldaten terug waren gekomen. Hakeem had zich enkel als een blok aan het been gevoeld. Echter zal Indra toch wat lovende woorden over hem hebben geuit, anders zou zijn vader niet zo met trots spreken. Dat liet hem ook net even wat rechter zitten. 'Ik weet het...' zei hij als reactie over de woorden over Erin. 'En ze zal het ook begrijpen. Maar- het is ingewikkeld.' Hun leven in Tyrosh was zo ongecompliceerd, zo zorgeloos. Hij wilde het niet zwaarder maken dan hoefde. Dat verdiende Erin ook niet. En überhaupt als hij samen met haar was, kon hij al zijn zorgen vergeten. 'De oorlog...' Hij slikte moeizaam. 'Het ongeluk van moeder?' Hij kon zich niet voorstellen hoe dat voor zijn vader en Eileen geweest moeten zijn. En al helemaal niet voor zijn moeder. Het leek alsof er geen enkel persoon in Tarth rond liep die niet direct of indirect geraakt was door de oorlog. 'Hoe ga je daar mee om?'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 154
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   za sep 29 2018, 19:20

Marcus knikte hoewel hij zich niet geheel voor kon stellen hoe dat moest zijn. Hij was sinds het begin van het kamp omringd geweest door mensen die dezelfde soort ervaringen hadden, die in eenzelfde wereld leefden. Hij had dus nooit de enige persoon moeten zijn om te delen of uit te leggen wat hij had gedaan. Marcus sloot kort zijn ogen en knikte. Naevia en hij hadden hier maar weinig over gesproken met hun zoons. Natuurlijk wisten ze wat er gebeurd was en ze kenden de realiteit van hun moeder's gezondheid, maar wat er aan vooraf was gegaan was niet iets dat ze met hun kinderen hadden willen delen. Marcus had zijn ogen weer geopend en glimlachte voorzichtig. 'Niet altijd even goed,' vertrouwde hij Hakeem toe. 'Het koste me een hele tijd om te accepteren dat 'goed er mee omgaan' niet echt bestaat en dat het een deel van mijn leven zou blijven. Maar het was belangrijker te zorgen dat je moeder door kon gaan en bovendien was er Eileen met wie ik kon en kan praten.' Hij had zijn eigen Goden en die van Tarth honderden malen gedankt voor het feit dat Eileen er was geweest om Naevia op te vangen na het ongeluk, om de gruwelijke operatie uit te voeren en de medische zorg vervolgens op zich te nemen. Marcus had zich hulpeloos gevoeld in de weken na de oorlog en dat vertelde hij zijn zoon ook. 'De oorlog was verwoestend genoeg ook al wordt er nu vaak gesproken over een overwinning omdat Henry de troon kreeg. Maar in ons leger- We hadden beloofd neutraal te blijven, maar doordat Nathan zijn zus hier hield, zijn vrouw, we konden niet meer ontkennen dat we adellijke banden hadden. We werden aangevallen waar we het niet hadden verwacht en het leek even alsof het hele kamp uit elkaar zou vallen door de verliezen, door de politieke onzekerheid, door het feit dat Nathan zijn positie op moest zeggen en ik die over zou nemen.' Marcus was even stil terwijl hij zijn handen samen vouwden. Hakeem moest dit alles vast al ergens gehoord hebben, maar op de een of andere manier voelde het goed zo eerlijk met zijn zoon te kunnen praten. 'Je moeder's dood heeft veel terug gebracht van mijn onzekerheid en hulpeloosheid van die tijd. En nu-' Hij had er wonder boven wonder moeite mee om verder te praten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Het legerkamp   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Het legerkamp
Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Het RPG :: Het Noorden :: Omgeving-
Ga naar: