IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 De Vertrekken van Adrian

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: De Vertrekken van Adrian   za aug 12 2017, 16:31

-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   za aug 12 2017, 16:40

Adrian liep met zijn handen diep in zijn zakken door de gangen van het paleis richting zijn vertrekken. Hij had net samen met één van de adviseurs gesproken over het ontvangst van de leiders. De brieven waren al weer even geleden verzonden en ze verwachtten de eerste gasten al snel. Hij had het maar op zich genomen om te regelen dat de vertrekken gereed zouden zijn voor alles gasten. Zijn moeder had het willen doen, maar hij had gezien dat ze maar moeilijk haar gedachten er bij kon houden. Bovendien had Adrian de afgelopen tijd stilletjes wat van de organisatorische taken op zich genomen toen hij zag dat niemand het echt leek te doen. Met het vertrek van Ren en zijn vader die compleet gefocust was op Tobias was er weinig overzicht. Adrian sprong dus maar bij waar hij kon. Er was niet veel anders dat hem bovendien bezig hield. Hij durfde zijn familie nog altijd maar amper onder ogen te komen, behalve zijn moeder. Ze was dan ook de enige die hem hiermee aan het werk zag en hem in lichtte als de koning iets in zijn afwezigheid besloot en communiceerde aan zijn gevolg. Hij kwam immers nog altijd niet in dezelfde ruimte als zijn vader. Onderweg naar zijn vertrekken kwam Adrian zijn bediende tegen die hem vertelde dat er bezoek was. Hoewel hij niet zei wie of wat. Nieuwsgierig versnelde hij zijn stap.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   za aug 12 2017, 16:51

Naya had erop gestaan dat ze met Sibel en haar vader mee zou reizen naar het Westen. Wat ze hen niet had vertelt was waarom ze zou graag naar het Westen toe wilde gaan. Gelukkig had haar vader ermee ingestemd en niet verder gevraagd naar haar redenen. Toen ze eenmaal onderweg waren, had de reis niet snel genoeg kunnen gaan voor Naya. Door de missie was ze er aardig aan gewend geraakt om op een hoog tempo te reizen, maar ze realiseerde zich ook dat ze dat niet van haar familie - inclusief de kleine Muriel - kon verwachten, dus had ze zichzelf zoveel mogelijk afgeleid onderweg, zodat de tijd hopelijk wat sneller zou gaan. Toen ze aan waren gekomen, had Naya haar vader geholpen om alle spullen in de vertrekken te zetten, maar ze was er al snel tussenuit geglipt. Met een bonkend hart had ze voor Adrian's vertrekken gestaan, en toen ze eindelijk de moed had verzameld om aan te kloppen, vertelde de bediende haar dat hij niet aanwezig was. De jonge man was zo vriendelijk geweest om haar in de vertrekken te laten wachten en ietwat zenuwachtig ijsbeerde ze door de hal van het vertrek heen, wachtend tot Adrian terug zou komen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   za aug 12 2017, 16:58

Adrian had de afgelopen tijd alleen bezoek gehad van zijn moeder. Een paar keer had Iwan geprobeerd hem uit zijn vertrekken te krijgen, maar hij kon op het moment moeilijk met het enthousiasme van zijn broer overweg. Voor de rest ging het altijd om zaken. Hij verwachtte dus dat er één van de adviseurs of klerken hem plots nodig had en ze hem daarom probeerden te vinden in zijn vertrekken. Met een knik begroette hij de wachter voor zijn deur en stapte toen binnen om compleet het tegenovergestelde van een werkbezoek in zijn vertrekken te zien. Met zijn mond vol tanden liet hij de deur achter zich dicht vallen. Adrian had maar met weinig goesting teruggedacht aan de missie. Hij probeerde de herinneringen voornamelijk uit zijn hoofd te zetten. Sommigen bleven maar terug komen, zoals de val van Hakeem of die nachten in de vrieskou. Het enige waar hij met plezier aan terug dacht waren de gesprekken met Naya. Hij had ze zelfs velen malen in zijn hoofd afgespeeld in de hoop dat hij het niet zou vergeten. Zelfbewust streek Adrian zijn blouse glad en haalde hij een haar door zijn krullen waarna hij naar haar toe stapte met een plotse glimlach. 'Naya, wat een verrassing. Ik wist niet- Wanneer ben je-' Hakkelend schudde hij zijn hoofd en keek haar toen maar afwachtend aan.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   za aug 12 2017, 17:07

Naya keek op toen ze de deur van de vertrekken open hoorde gaan en kreeg een gigantische glimlach op haar gezicht toen ze Adrian de vertrekken binnen zag komen lopen. Voor enkele tellen stond ze aan de grond genageld, maar toen hij begon te praten rende ze op hem af en vloog ze hem om de hals. Pas nu ze hem zag voelde ze hoe erg ze hem gemist had in die tijd. Haar tijd met Adrian was één van de weinige dingen waar ze met plezier aan terug dacht als het ging om de missie en het voelde dan ook onwijs goed om hem nu te zien. Ze zagen er beiden een stuk minder toegetakeld uit dan tijden de reis en ze bekeek hem dan ook goed. Naya was zo overrompeld om hem weer te zien dat ze er bijna geen woorden meer uitkreeg. 'Net- misschien een half uur geleden.' Wist ze eruit te krijgen, voordat haar gelaat weer in een gigantische glimlach veranderde. Haar hart bonkte nog steeds in haar keel en ze wist niet of dat het door blijdschap kwam of iets anders.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   za aug 12 2017, 17:26

Adrian had niet eens door gehad dat Naya op hem af was gekomen en hem nu omhelsde. Pas na enkele tellen reageerde hij en legde zijn armen om haar heen. Met gesloten ogen nam hij de warmte en de fleurige geur van Naya in zich op. Toen ze elkaar weer los lieten keek hij haar nog altijd beduusd aan, maar glimlachte vervolgens als automatische respons op haar grote lach. Op de een of andere manier bracht haar aanwezigheid in complete verlegenheid, ondanks dat ze echt al een hoop mee hadden gemaakt en elkaar op niet de meeste mooie momenten hadden gezien. Hij herinnerde zich nog goed dat hij één keer keihard tegen haar geschreeuwd had. De missie takelde iedereen flink toe. Hij herinnerde zich ook dat hij nooit afscheid had kunnen nemen. Op één dag waren ze plots op het punt waar hij naar het Westen moest en waar hij opgewacht werd door mannen van zijn vader die hem verder escorteerden. Stilletjes liet hij zijn ogen haar gezicht in zich op nemen. 'Je hebt me helemaal niet laten weten dat je kwam. En Sibel schreef niet erg specifiek over wie er met haar mee reisde. Ik had niet gedacht dat je zou komen.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   za aug 12 2017, 17:37

'Het duurde even voor ik mijn vader heb kunnen overtuigen om me mee te laten gaan.' gaf Naya eerlijk toe. 'Maar gelukkig heb ik hem kunnen overtuigen.' Iets in haar zei dat ze toch wel was gegaan, maar sinds de gemixte reacties na haar terugkomst, regelde ze het liever goed met haar ouders. 'Het spijt me dat ik je niets heb laten weten... Ik hoop dat je het niet erg vindt?' Ze liet haar blik afdwalen naar de grond, maar keek hem al snel weer aan met een kleine glimlach. Nu ze hier zo voor hem stond, kwamen alle herinneringen van de missie weer boven. Sommige nog onprettiger dan de andere, maar ook goede herinneringen, zoals die keer dat Naya een val had gezet en een konijn had gevangen, of die keer dat ze tot diep in de nacht samen hadden zitten praten onder de prachtige sterrenhemel. 'Vond je het ook zo vreemd om weer thuis te zijn?' vroeg ze nieuwsgierig en keek rond. Net zoals zijzelf leefde hij hier in veel meer luxe dan ze hadden gehad tijdens de missie. Het kostte Naya een flink aantal dagen om weer gewend te raken aan haar zachte bed en de andere luxe die ze had.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   zo aug 13 2017, 13:07

Adrian glimlachte zwakjes. Hij kon zich goed in beelden dat Naya nu niet zomaar kon gaan en staan waar ze wilde. Als hij zo eens af moest leiden van hoe zijn vader hem ontvangen had kon het niet veel beter zijn geweest bij Naya. 'Gelukkig, inderdaad,' zei Adrian met een kleine glimlach en resoluut schudde hij zijn hoofd van links naar rechts. 'Nee, natuurlijk niet.' Hij vond het jammer dat hij niets van haar gehoord had in de afgelopen manen, maar daarentegen vond hij het een erg fijne verrassing dat ze nu hier was. Het verbaasde hem zelfs hoe geruststellend het voelde. Het was voor het eerst sinds zijn thuiskomst dat hij met iemand kon praten die begreep wat er was gebeurd tijdens de missie. 'Erg vreemd,' lachte Adrian zacht, maar ook met een diepe frons. Het was meer dan vreemd geweest. Hij had echt gedacht dat hij hier niet meer hoorde te zijn. Niet omdat de missie en dat leven hem zo bevallen had, maar omdat het leven híer juist niet meer leek te passen. De ruzie met zijn vader- Adrian wreef over zijn arm en keek Naya aan. 'Kan ik misschien iets voor je laten halen trouwens? Iets te drinken of te eten? Of eh-' Hij keek in het rond en zag nu de zooi die het was. Vluchtig haalde hij de stapels papieren van één van de sofa's. 'Als je wil zitten- Sorry dat het zo een chaos is.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   zo aug 13 2017, 13:32

Naya begon zacht te lachen toen ze Adrian snel wat spullen zag opruimen. 'Het is oké, maak je geen zorgen.' verzekerde ze hem en knikte. 'Iets te drinken zou lekker zijn- ik ben eigenlijk meteen na onze aankomst hierheen gekomen.' gaf ze eerlijk toe en nam plaats op de sofa die Adrian zojuist vrij had gemaakt. Ondanks dat het fijn was om hem te zien, was het ook vreemd om hem hier zo voor zich te hebben. Nog steeds speet het haar dat ze destijds geen afscheid van elkaar hadden kunnen nemen, ze hadden beiden zo abrupt moeten vertrekken. In de tijd dat Naya thuis was had ze hem nog willen schrijven, maar iedere keer als ze begon wist ze niet hoe ze de woorden die ze in haar hoofd had, op papier moest zetten. Ze was wel vijf keer opnieuw begonnen, maar iedere keer had ze het stuk perkament verkreukeld en weggegooid. 'Ik- het spijt me dat ik niets van me heb laten horen in de tussentijd. Ik had je een brief willen sturen, echt waar, maar ik-' Ze keek hem schuldbewust aan en haalde haar schouders op. 'Ik wist niet goed wat ik je moest schrijven. Hoewel er zoveel dingen waren die ik wilde schrijven, waar ik het over wilde hebben-'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   zo aug 13 2017, 15:17

Adrian keek naar de stapel papieren en wist niet goed waar hij het weg moest leggen. Uiteindelijk vond het maar een plek op de vloer en liep snel naar de deur van zijn vertrekken om de wachter om wat te drinken en te eten uit de keukens te gaan halen. Toen hij terug liep was hij te nerveus om bij Naya op de sofa te gaan zitten. Hij vouwde zijn handen samen en keek naar haar toen ze vertelde dat ze had willen schrijven. Uiteindelijk ging hij toch ook op het puntje van de bank zitten en glimlachte zwakjes. 'Het is niet erg. Het is ook niet makkelijk om iets te schrijven. Of om het ook echt te sturen.' Zijn stem was maar zacht. Hij had hetzelfde probleem gehad, maar hij had de brieven ook echt afgeschreven. Ze lagen echter zonder ooit verzonden te zijn in zijn slaapkamer. Adrian keek opzij, maar liet zijn blik al snel zakken. Hij durfde haar niet over die brieven te vertellen. Ze waren erg persoonlijk geweest. 'Het speet me heel erg dat we geen afscheid konden nemen. Ik heb het erg gemist om je verhalen te horen.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   zo aug 13 2017, 15:33

Naya keek toe hoe hij ook op de sofa kwam zitten en knikte. 'Het spijt mij ook.' Ze had er nog vaak over nagedacht of ze niet wat meer moeite had moeten doen om afscheid van hem te kunnen nemen, zeker omdat ze niet wist wanneer ze elkaar weer zouden zien. Aan de andere kant had het gevoeld alsof het afscheid nemen van elkaar iets privés was en ze dat niet wilde doen waar de rest van de groep bij stond. 'Ik heb onze gesprekken ook gemist.' gaf ze met een glimlach toe en frunnikte wat aan een loshangend draadje van haar jurk. 'De lange nachten als we eens niet konden slapen.' Vooral in het begin had ze veel moeite gehad om in slaap te komen op de harde grond. Uiteindelijk was ze zo moe geweest dat ze werkelijk overal in slaap had kunnen vallen, maar er waren nog genoeg slapeloze nachten gekomen. Gelukkig kon ze die nachten vaak met Adrian spenderen en praatte ze uren aan één stuk door over van alles en nog wat. 'Ik heb jou gemist, Adrian. Ons.' zei Naya zachtjes en voelde hoe ze begon te blozen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   zo aug 13 2017, 16:42

Adrian voelde zijn handen klam worden en wreef ze verwoed af aan zijn broek. Haar laatste woorden brachten hem erg in verlegenheid. Stilletjes keek hij naar al het papier op de salontafel. Hij had er de laatste maanden veel over nagedacht hoe het hem niet erg ver had gebracht door maar niet uit te spreken wat hij echt wilde. Wellicht had dat hem in de absurde situatie gebracht in de missie en op slechte voet met zijn vader. Zijn moeder het het hem de afgelopen maanden ook vele malen gevraagd. Wat wilde hij? Waarom zei hij niet hoe hij zich voelde? Nu hij zo naast Naya zat kon hij het niet langer in zich laten wat hij al die tijd had gedacht. Kort keek Adrian haar aan, maar besloot dat het makkelijker was als hij haar reactie niet zag. Gefocust op zijn handen begon hij dus maar op te biechten wat hij al lang vele malen in zijn brieven had geschreven. 'Ik dacht dat het misschien kwam omdat we zo op elkaar aangewezen waren tijdens de missie- dat ik- dat ik je zo miste. En ik moest weer wennen aan dit alles. Maar het gevoel werd niet minder en als ik na dacht over onze momenten samen dan begon ik het langzaam te plaatsen. Naya, ik weet niet hoe je er over denkt, maar ik wil het niet voor me houden. Ik weet niet wanneer ik het ineens begreep. Maar ik ben verliefd op je.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   zo aug 13 2017, 23:45

Naya luisterde zwijgend naar zijn woorden en hoewel ze hoopte dat ze zijn blik kon vangen, bleef hij naar zijn handen staren. Nadat hij was uitgepraat, stond ze op en ging ze op haar knieën voor hem zitten. Ze pakte zijn handen in die van haar en zocht zijn blik op. De woorden die hij zojuist had uitgesproken als zij al die weken voor zich gehouden. Ze wist wat ze had gevoeld, maar ze had het niet uit durven spreken, uit angst dat het eenzijdig was. Iedere keer als ze een brief had gekregen, maakte haar hart een sprongetje van hoop dat het bericht van Adrian was. Iedere nacht droomde ze wel een keer over hen samen en iedere keer als iemand naar hem vroeg, kon ze de glimlach niet meer van haar gezicht krijgen. Het enige wat ze al die weken had gemist, was de moed om het hem te vertellen. Toen ze hem aankeek, verscheen er een glimlach op haar gezicht. Langzaam boog ze zich naar voren toe en plaatste haar lippen zacht op die van hem. Ze was nooit goed met woorden geweest, dus ze hoopte maar dat deze daad haar gevoelens duidelijk maakte
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   ma aug 14 2017, 10:16

Adrian was bang geweest dat als hij Naya weer zag het gevoel er niet meer zou zijn geweest. Of wellicht dat hij het zich allemaal ingebeeld had en er op los fantaseerde terwijl hij hier zo alleen was. Maar nu ze ineens hier naast hem zat en ook al was het nu in een mooie jurk en niet onder het vuil en met wilde haren en een pijl en boog in hand, zijn gevoelens waren niet anders. Adrian keek naar Naya toen ze voor hem knielde en even zonk de moed hem in de schoenen. Misschien dacht ze er niet hetzelfde over en bleef ze dus maar stil omdat ze hem niet wilde kwetsen. Toen hij plots haar lippen voelde hield hij zijn adem echter verrast in. Met een glimlach keek Adrian haar aan toen de kus voorbij was. Zijn hoofd moest vuurrood zijn en zijn hart klopte in zijn keel. 'Ik- wat-' Hij had maar amper nagedacht wat er zou gebeuren na het hoge woord er uit was. Dat scenario had hij nooit uitgedacht en dus had hij alsnog amper woorden. Juist toen hij nog iets wilde zeggen, kwam de bediende binnen met een tree drinken en wat lekkernijen en keek hij glimlachend toe hoe het op de salontafel werd gezet.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   ma aug 14 2017, 12:01

Toen Naya de deur open hoorde gaan, stond ze snel op en kuchte ze zachtjes, terwijl ze toekeek hoe alles op de salontafel werd neergezet. Toen de bediende de kamer weer verliet, draaide ze zich met een glimlach terug naar Adrian en nam ze naast hem plaats op sofa - dit keer een stuk dichter bij hem dan daarnet. Ze had het nog steeds warm van daarnet en ze voelde haar hart bonken in haar keel. Nog steeds wist ze niet goed wat ze tegen hem moest zeggen - zo veel ze hadden gepraat op de missie, zo sprakeloos was ze nu. 'Wil je ook wat te drinken?' vroeg ze uiteindelijk, terwijl ze opstond en wat thee voor zichzelf inschonk, wachtend op zijn antwoord. Haar blik gleed terug naar hem en wederom verscheen er een glimlach op haar gezicht. Het vreemde gevoel in haar buik was alleen nog maar gegroeid sinds ze hier was en hem had gezien. Zeker na de kus van net.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   ma aug 14 2017, 12:35

De stilte die er nu plots tussen hen in hing maakte Adrian alleen nog maar nerveuzer. Hij schudde zijn hoofd om Naya te laten weten dat hij niets hoefde. Hij kon het niet laten toe te kijken hoe ze de thee in schonk, maar zei nog altijd niets. Zijn hoofd werkte echter op volle toeren. Hij was al aan het bedenken wat er zou gebeuren als ze weer terug moest naar het Oosten of hij haar misschien in de komende dagen op stap kon nemen of dat hij haar wellicht aan kon bieden om hier te blijven en wat als hij haar vader aan zou gaan spreken. Na een tijdje gingen zijn gedachten echter de andere kant op: de missie, zijn thuiskomst, de eenzaamheid die had gevoeld in de grote vertrekken, zijn broer die op sterven lag. Met een miserabele uitdrukking op zijn gezicht stond Adrian op en liep hij naar het raam toe terwijl hij hard tegen de tranen vocht. 'Sorry,' mompelde hij ontzet. 'Ik- Het is- Het komt niet door jou, natuurlijk, maar-' Met een zucht leunde hij tegen het venster en keek naar het uitzicht. Hij had zijn emoties de afgelopen maanden maar amper gedeeld of zelf erkend en nu hij zijn liefde voor Naya had verklaard, voelde de andere emoties ook zwaarder. 'Het is naar geweest om thuis te komen, om me niet op mijn gemak te voelen en mijn familie zo gebroken te zien. Ik kan het maar moeilijk plaatsen dat ik me nu ineens zo gelukkig voel. Het is bijna alsof het niet eerlijk is.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   ma aug 14 2017, 13:02

Naya had net een slok van haar thee genomen toen ze Adrian's blik zag veranderen en hij naar het raam toe liep. Ze zette haar kopje aan de kant en kwam naast hem staan. Ze legde één van haar handen op zijn rug en wreef er zachtjes overheen. 'Het is oké...' Adrian wilde niet weten hoe goed ze snapte hoe hij zich momenteel voelde. Ze wist hoe het was om je niet meer thuis te voelen in je eigen huis. Het had bij haar ook een paar weken geduurd voordat ze zich weer thuis voelde in het Oosten. Nog steeds was het nog niet zoals het voorheen was, maar het begon erop te lijken. 'Ik weet dat je jezelf de schuld geeft... en ik weet hoe zwaar het is om weer te moeten wennen aan dit alles, maar wees niet te hard voor jezelf Adrian.' Ze zuchtte diep uit en probeerde zijn blik te vangen. 'Ik kan me niet voorstellen hoe het is voor jou en je familie moet zijn, met Tobias. Als je ergens over wilt praten dan weet je dat ik er altijd voor je ben, toch? Ook al snap ik heel goed als je er niet over wilt praten...'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   ma aug 14 2017, 17:25

'Ik geef niet alleen mezelf de schuld,' zei Adrian hard. Hij had er meteen spijt van en draaide zich verontschuldigend om. Er waren dingen gebeurd die hij met niemand had besproken. Zijn moeder had hem zo vaak gevraagd wat zijn vader nou precies had gezegd tijdens hun uitbarsting en ook Tobias had het los proberen te peuteren. Hij begreep later dat zijn vader bij hem door emoties overmand aan bed gezeten na hun hevige botsing. Het maakte het echter niet beter voor Adrian. Telkens als hij zijn broers zag of zijn moeder, dan hoorde hij de woorden van zijn vader weer. Ondanks dat hij zich nu opende over sommige dingen tegenover zijn moeder, hield hij die ene zin voor zich. 'Ik wil er graag over praten,' gaf Adrian toen toe terwijl hij Naya met een lege blik aan keek. 'Maar- Ik kan niet alles-' Ze zou maar amper weten waar hij echt over sprak als hij dit zei. Die woorden. 'Het is zo raar om Tobias in dat bed te zien liggen. Ik kan er nog altijd niet aan wennen. Tobias is mijn grote broer. Hij was altijd de grootste, de sterkste, de beste. Mama zegt dat ik hem al vanaf het moment dat ik kon lopen achterna zat. Dat hij nu daar ligt en soms niet eens overeind kan komen- Ik kan het gewoon niet vatten.' Dat hij dit al met haar kon delen stelde hem enigszins gerust. Het maakte hem kalmer en niet eens meer nerveus om zo dicht bij haar te staan. Met zijn vingertoppen streek hij een pluk haar uit haar gezicht. 'Bij de Goden toen je onder de modder zat was je al prachtig maar-' Adrian bloosde toen hij zichzelf die woorden plots hoorde zeggen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   ma aug 14 2017, 23:48

Naya liet haar hand van zijn rug afglijden bij zijn harde woorden, maar bleef wel naast hem staan. 'Hé, het is oké.' zei ze zachtjes en knikte toen hij zei dat hij er wel over wilde praten. Nog voor hij iets zei, pakte ze zijn hand beet en leidde ze hem terug naar de sofa waar ze eerder op hadden gezeten. Terwijl hij praatte liet ze zijn hand niet los en wreef ze zachtjes met haar duim over ze rug van zijn hand heen. 'Ik kan me ook niet voorstellen hoe ik me zou voelen als het Sibel was in die situatie... hoe moeilijk dat zou zijn... Ga je vaak bij hem langs?' vroeg ze nieuwsgierig. Ze wilde dat ze tegen hem kon zeggen dat alles goed zou komen, maar ze wist dat het niet de waarheid was. Naya wist überhaupt niet ze ermee moest omgaan. Zelf had ze - gelukkig - nooit in de situatie gezeten dat er iemand die dichtbij haar stond getroffen werd door een ziekte. Bij zijn volgende woorden begon Naya te giechelen en wendde ze haar blik kort af, voordat ze hem weer aankeek. 'Ik heb mijn best gedaan.' lachte ze. Normaliter zou ze de jurk die ze aan had nooit meenemen op reis: daar was hij veel te waardevol voor, maar omdat ze wist dat ze Adrian weer zou zien, had ze hem toch ingepakt. 'En jij meneer, ziet er zelf ook niet verkeerd uit. Al moet ik zeggen dat die modder ook wel iets had hoor.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   di aug 15 2017, 09:44

Adrian schudde zijn hoofd. Hij was lang niet vaak genoeg bij zijn broer op bezoek geweest. Soms was hij er wel even, maar zelfs dan wist hij amper wat hij moest zeggen. Het was een geluk dat Renee er vaak ook was, zodat het niet compleet stil viel. Hij keek naar hun handen en lachte toen zacht met haar mee. Het was ook wel vreemd dat iemand plots tegen je zei hoe mooi je was. Maar Adrian bedoelde het niet oppervlakkig. 'Ik geloof dat het me twee weken heeft gekost voordat alle modder en al het vuil eindelijk helemaal weg waren,' vertelde hij grinnikend. Het eerste badwater was helemaal bruin geweest toen hij er uit gekomen was. Zijn dienstmeisjes hadden bovendien zijn kleding maar meteen weg gegooid. Die waren volgens hen niet meer te redden vanwege alle gaten, geuren en vlekken. 'Ik denk niet dat we het samen lang vol hadden gehouden als één van ons niet zo smerig was geweest.' Adrian verstrengelde zijn vingers met die van haar en keek haar weer met een glimlach aan. 'Hoe gaat het eigenlijk met jouw familie? Was Muriel veel gegroeid?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   di aug 15 2017, 10:33

'Misschien zou je toch meer tijd met hem door moeten brengen. Ik weet zeker dat hij dat fijn vindt...' Als het Sibel was geweest in dat bed, had Naya dag en nacht naast haar gezeten - al snapte ze de moeite die Adrian ermee had. 'Als je dat zelf ook wilt natuurlijk, misschien doet het jullie beiden wel goed.' Ze wist niet hoe Tobias tegenover de terugkomst van zijn jongste broertje stond, al hoopte ze dat er geen ruzie was tussen de twee. 'Dat denk ik ook niet.' lachte ze bij de woorden van Adrian en gaf hem een klein stootje tegen zijn schouder aan. 'Ik vind nog steeds modder onder mijn nagels soms.' gaf ze eerlijk - en lachend toe. Toen hij over haar familie begon, verdween haar glimlach langzaam en haalde ze haar schouders op. Ze kon er wel over liegen en zeggen dat alles oké was, maar Naya had zichzelf voorgenomen om eerlijk te zijn. 'Mijn ouders waren blij toen ik weer thuis kwam, vooral mijn moeder... Maar Sibel? Ik heb haar nog nooit zo boos gezien.' Ze zou de blik van Sibel toen in de deuropening nooit meer vergeten. 'Muriel is groot geworden, ze kan al hele zinnen zeggen en ze loopt goed. Het is echt ongelofelijk.' Toen ze aan haar nichtje dacht, kwam de glimlach weer terug. 'Ik weet niet hoe ik het goed kan maken met Sibel... of ik het überhaupt ooit nog goed met d'r kan maken.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   di aug 15 2017, 11:48

Adrian knikte. 'Ik weet het. Toch kan ik niet met zekerheid zeggen of mijn aanwezigheid hem nou echt zo blij maakt. Gus en Iwan durf ik ook al niet op te zoeken. Ze zijn zo druk met alles. Iwan gaat naar het Noorden reizen binnenkort, naar Tyrosh. Augustus zit dag en nacht in de bibliotheek in de boeken. Hij blijft maar door gaan,' verzuchtte hij terwijl hij naar achteren leunde in de bank. Zelf had hij zich ook verscholen achter werk en taken, maar de manier waarop zijn broer te werk ging in de bibliotheek leek hem ook niet verstandig. Bezorgd zag hij aan hoe Naya's gezichtsuitdrukking veranderde toen het over haar familie ging. Hij kende Sibel niet goed, maar wist wel dat ze een erg zakelijk persoon was en bovendien had hij de afgelopen dagen haar naam al vaker horen vallen. 'Naya- Ik- Ik weet niet hoeveel ik kan zeggen en geloof me als alles met de ene op de andere tel kan veranderen, maar probeer echt met Sibel te praten. Er staat veel te gebeuren met de besprekingen. Ik denk dat ze jouw steun heel goed zal kunnen gebruiken.' Bemoedigend glimlachte hij naar haar. 'Bovendien heb je je nichtje wel kunnen zien, toch? Dat is een goed teken?' Zacht gleed hij met zijn hand over haar arm. 'En heb je al iets van je vriendinnen gehoord? Die moeten vast ook blij zijn dat je heelhuids thuis bent gekomen.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   di aug 15 2017, 13:22

Naya wist precies hoe hij zich voelde over zijn broers, dat gevoel kreeg ze zelf ook bij Sibel. 'Denk je niet dat je er spijt van gaat krijgen? Als je het nu niet met hem uitpraat? Wellicht is hij wel helemaal niet boos op je?' Zij was de confrontatie al aangegaan met Sibel, zij wist hoe Sibel over haar acties dacht. Het enige waar ze bij Adrian en zijn oudste broer aan kon denken, was dat hij het uit bleef stellen en spijt zou krijgen als het eenmaal te laat was om met hem te spreken. Bij zijn woorden leunde ze naar hem toe en drukte ze haar lippen zacht op die van hem, om vervolgens haar voorhoofd tegen dat van hem te plaatsen. 'Ik weet het goed gemaakt, ik praat met Sibel, jij praat met je broers.' Naya glimlachte kort, waarna ze haar lippen nogmaals op die van hem plaatste en hem weer losliet. 'Ik heb Muriel gelukkig wel gezien ja, in het begin was ze nogal verward dat ik ineens weer terug was en ze heeft me honderden keren gevraagd waarom ik weg ben gegaan... maar gelukkig is ze niet boos op me, zoals Sibel is.' Ze was blij dat haar nichtje geen wrok had tegenover haar. Toen hij over Yelena en Robyn begon haalde ze haar schouders op. 'Ik heb niets van ze gehoord, maar ik heb ze ook nog niet bericht. Ik hoopte eigenlijk dat ik ze hier zou zien.' vertelde ze. 'Weet jij of je ouders hen hebben uitgenodigd?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian

avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 23-12-15

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   di aug 15 2017, 13:50

Adrian haalde zijn schouders op. Hij wist niet wat hem te doen stond, maar hij zou de woorden van Naya goed in zich op nemen. Hij wist ook wel dat er niet veel tijd meer was om met Tobias te praten. Ondanks dat zijn familie er niet echt aan toe wilde geven, was Adrian een stuk praktischer en zag hij in dat de ziekte van Tobias alleen met heel veel geluk genezen kon worden. Verrast voelde Adrian haar lippen weer op die van hem. Het verbaasde hem nog evenveel als daarnet. Met een klein glimlachje knikte hij uiteindelijk en kuste haar toen teder terug. 'Misschien helpt het wel gewoon als je Sibel laat zien hoe veel je haar nog wil helpen met Muriel en met- met de situatie hier.' Adrian wist niet precies wat hij kon verwachten van de bijeenkomst van zoveel belanghebbende leiders. Het zou een grote chaos worden, vooral als zijn vader zich niet zou focussen op de zaken. Adrian was bang wat er zou gebeuren als Tobias overleed en dat hij de aandacht van zijn familie op zou eisen. Dat was het praktische in hem dat weer sprak. 'Oh, dus je weet niet van de brand? En dat- Ehm, ik weet het niet of ze komen. Er is wel een brief verstuurd naar ome Nathan en naar het legerkamp, maar ik heb niet vernomen of er antwoord op gekomen was. Van Yelena's familie weet ik al helemaal niets.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Naya

avatar

Aantal berichten : 128
Registratiedatum : 23-12-15
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: De Vertrekken van Adrian   di aug 15 2017, 14:07

Naya knikte bij zijn woorden. 'Ik ben gewoon... Na die eerste ontmoeting tussen mij en Sibel weet ik gewoon niet meer wat ik wel en niet tegen haar kan zeggen. Natuurlijk wil ik haar helpen, maar-' Ze zuchtte diep uit en haalde een hand door haar haren heen. 'Ik wil haar niet teveel op de huid zitten, dat ze nog meer reden heeft om boos te worden op me... Maar ik zal met haar gaan praten.' beloofde ze. Bij zijn volgende woorden, fronste ze diep. 'Brand? Welke brand?' Naya keek hem verbaast aan. Het verbaasde haar ook dat haar ouders haar niet hadden ingelicht over dit alles, die hadden er vast van gehoord. 'Er is toch niets met hen gebeurd?' Ze zou het vreselijk vinden als er iets met haar vriendinnen was gebeurd in de tijd dat ze weg was. 'Ik zal ze binnenkort eens schrijven als ze hier niet heenkomen.' Ze hoopte dat ze hen in het echt zou kunnen zien en hen kon vertellen over alles, dat was altijd beter dan een brief schrijven. 'Ik ben blij dat ik hierheen ben gekomen. Dat ik jou weer kan zien... dat er allebei hetzelfde denken over- over ons.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
De Vertrekken van Adrian
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» ~VvF examen~ (Adrian) part 2

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Het RPG :: Het Westen :: Evenfall-
Ga naar: